Zülfü kimi ayağın koymaz
öpem nigârum Yohdur anun yanında bir kılca i’tibârum İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum Bildi temâm-ı âlem kim derd-mend-i ışkam Yâ Râb henûz hâlüm bilmez mi ola yârum Vaslundan ayru n’ola kanun tökelse gül gül Men gül-bün-i belâyem bu fasldur bahârum Tasvîr eden vücûdum yazmış elümde sâğar Ref’ olmağa bu sûret yoh elde ihtiyârum Dûr istemen zemânı mey neş’esin başumdan
Toprağ olanda yâ Râb dürd-i mey et gubârum Rusvâlarından ol meh saymaz meni Fuzûlî Dîvâne olmayum mı dünyâda yoh mu ârum Fuzuli
Bu eser Zülfü Kimi Ayağın Koymaz ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.