Dürd veş ser-geşte-i câm ü harâb-i bâdeyim İ’tibârım yok ayak toprağı bir üftâdeyim Hiç reng ilen bana âbâdlık mümkin değil Ben harâb-i bâde-i sâf ü izâr-i sâdeyim Demezim değmez bana gamzen hadengi ya değer Değme kaydı çekmezem âlemde bir âzâdeyim Âb-i çeşmim çizginir kûyunda ammâ kadri yok Demesin bu devrde kimse ki merdüm-zâdeyim Zâhidâ benden ne hâsıl kim okursan mescide Bende tâ’at yok heman âlâyiş-i seccâdeyim Çerh devrinden ne hâsıl kim verir tağyir-i zevk Durmadan zevk artırır miskin-i devr-i bâdeyim Zevk istersen
Fuzûlî terk-i dünyâ kıl ki ben Bulmadım bir zevk bundan gayrı tâ dünyâdeyim Fuzuli
Bu eser Dürd Veş Sergeşte ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.