Ey musavvir yâr timsâline sûret vermedin Zülf ü ruh çektin veli tâb ü tarâvet vermedin Aşk sevdâsından ey nâsih beni ben eyledin Yok imiş aklın bana yahşi nasihat vermedin Dün ki fırsat düştü hâk-i der-gehinden kâm alam N’oldu ey göz yaşı göz açmağa fırsat vermedin Göz yumup âlemden isterdim açam ruhsârına Cânım aldın göz yumup açınca mühlet vermedin Bu mudur rahmim ki hâlin eyler iken kasd-i cân Çıktı hattın kim anı ben’ ede ruhsat vermedin Verme hüsn ehline yâ Rab kudret-i resm-i cefâ Çün cefâ çekmekte aşk ehline tâkat vermedin Ey Fuzûlî öldün efgân etmedin rahmet sana Rahm kıldın halka efgânınla zahmet vermedin Fuzuli
Bu eser Ey Musavvir Yar Timsaline ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.