Lebin reşki mizâcın telh kıldı bâde-i nâbın Kaşın meyli yüzünü kıbleden dönderdi mihrâbın Girihler buldu cânım riştesi tesbih târı tek Bana gör n’etti âhir ârzû-yi zülf-i pür-tâbın Ayağın tozuna yüz sürmeğe vermez sabâ ruhsat Yüzün şeb-nemle yüz kez yumadan gül-berg-i sirâbın Sabâ ol zülfü deprettikçe teşvişim ziyâd eyler Sakın depretme kim bağrımdadır başı bu kallâbın Der ü divârına güstâh yüz sürmüş diye gerdûn Yüzünü geceler sürter yere tâ subh meh-tâbın Muhabbet zâhir etmek cürmüne kan dökmek istersen
Habibim bunca hem rağbet nedir cürmüne ahbâbın Fuzûlî gamze-i merdüm-küşünden iltifât ister Sanır kim iltifatı rahm olur kurbâna kassâbın Fuzuli
Bu eser Lebin Reşki Mizacın ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
