Ayş için bir turfa menzildir bahâr eyyâmı bâğ Anda tutsun gonce-veş her kim ki ayş ister otağ Gonceler açıldı seyr-i bâğ edin ey ehl-i dil Kim görüp güller gönüller açılan çağdır bu çağ Senden ey bülbül füzûndur bende mihnet fasl-i gül Sensin ü bin tâze gül hâlâ ben ü bin tâze dâğ Bâğa servim geldiğin bilmiş seherden şâh-i gül Rûşen etmiş reh-güzârı üzre her yan bin çerâğ Çekseler zencîr ile gül-zâre gitmen kim bana Sünbül-i zülfün firâkından müşevveştir dimâğ Mevsim-i güldür velî gitmen çemen seyrine kim Ravza-i kûyun bana ol seyrden vermiş ferâğ Mahrem olmaz rindler bezminde mey nûş etmeyen Ey Fuzûlî çek ayağ ol bezmden ya çek ayağ Fuzuli
Bu eser Ayş İçin Bir Turfa ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
