Dil ki Ser Menzili

Dil ki ser-menzıli ol zülf-i perişan olmuş N’ola cürmü ki asılmasına ferman olmuş Şâhsın mülk-i melâhette sana kullar çok Biri oldur ki varıp Mısr’da sultân olmuş Rahm edip âşıkın haşr günü yakmayalar Ki bu dünyâda esîr-i gam-i hicrân olmuş Dediler gam giderir bâde çok içtim sensiz Gam-i hicrâna müfid olmadı ol kan olmuş Bâğ-bân-i çemen-i dehre hayâl-i dehenin Sebeb-i tecrbiyet-i gonce-i handan olmuş Âdem evvel ser-i kûyun verip olmuş cennet İşitip ta’n-i melek sonra peşîmân olmuş Ey Fuzûlî benim ahvâlime bir vâkıf yok Böyle kim âlem anun hüsnüne hayrân olmuş Fuzuli