Mesken ey bülbül sana geh şah-i güldür geh kafes Nice âşıksın ki âhından tutuşmaz hâr ü has Yâr kuyunda müselmanlar ger olsaydı yerim Kâfirim ger Ravza-i Rıdvan’a eylerdim heves Kûh feryadı sadâsın verdi Ferhâd’ın demen Nakş-i Şirin’dir verip âvâz olur feryâd-res Nâka Leylî mahmilin çekmiş beyâban seyrine Eyle Mecnûn’ı bu hâletden haber-dâr ey ceres Bir nefes kalmış hayâtımdan habîbim subh tek N’ola ger bir mihr göstersen bana âhir nefes Hâli ettim dil-hevâ-yi ihtilât-i halktan
Bezm-i gamda ney kimi hem-dem bana feryad bes Ey Fuzûlî ger sana cem’iyyet-i dildir murâd Bağla bir dil-dâre gönlün gayrdan peyvend kes Fuzuli
Bu eser Mesken Ey Bülbül Sana ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
