Sen bu gaflet uykusundan ne’aceb uyanmadan
Serseri gezdin cihânda ey delü usanmadun.
Bunca demdir
ömrinin sermayesin itdin telef Bu şerb-ı ‘ışka bir kez parmağını banmadın.
Arif û dânâ eşiğin bekleyib Yûnusleyin Kendini kanûn-ı’ ışka bırakuben yanmadın.
Çünki Yûnus kırk yedi yıl hizmet itdi şeyhine Didi şeyh ana bizim rengimize boyanmadın.
Hizmeti odun getirmek idi tağdan matbaha Bunca hizmetle didi sen bu hizmete tayanmadın.
Boynu yağır olmağ-ıla atdı odunu yine Didi şeyh çık gid bu dem çün hizmete katlanmadın.
Tutdılar
çıkardılar başı kısıldı kapuya Didiler sen hâlimiz ile bizim hâllenmedin.
Başı kapu içine kalub hırlayub didi hemân Ey başım elhamdülillah taşraya yollanmadın.
Tuyıcak bu sözi şeyhi didi yakdın bağrımı Gel ki bildim sen beni beyhûde işler sanmadın.
Bu söz-ile buldı Yunus kurb-ı Yezdân’a visal Sen ki Kuddûsî hemân nâr-ı visale yanmadın.
Bu eser Sen Bu Gaflet Uykusundan ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
