Nola Ger Kocsa Miyanın

N’ola ger kocsa miyânın kemer-i zer güstâh Getirip çokları ortaya zer eyler güstâh Hâk-i sâğar Cem ü Cemşid’dir ey pîr-i muğân Haber et sâkiye kim tutmaya sâğar güstâh Reşk oduyla yakılır rişte-i cânım ki niçin Değer ol ârıza gîsû-yi mu’anber güstâh Revzeninden koma kim gün düşe halvet-gehine Harem-i şâha ne lâyık gire çâker güstâh Sakla ey eşk edep gitme ser-i kûyuna çok Ki düşer gözden ü yüzden sürülür her güstâh Hevesim bâde-i gül-gûna bu ümmîd ileridir
Kim olam mest tutam dâmen-i dil-ber güstâh Benzedirsin
özünü itlerine her sa’at Ey Fuzûlî olabilmez sana benzer güstâh Fuzuli