Gamdan Öldüm Demedim

Gamdan öldüm demedim hâl-i dil-i zâr sana Ey gül-i tâze revâ görmedim âzâr sana İç mey-i nâb ki bağrından eder cümle kebâb Âteş-i aşk ile ûşşak-i ciğer-huvar sana Mey-i gül-gûnda değil nerkis-i mestin aksi Kadeh olmuş göz açıp âşık-i dîdâr sana Ârızın gül gül ediptir mey-i gül-gûn tâbı Veh ki bir gülden açılmış nice gül-zâr sana Bâğâ seyr et bu leb ü lâ’l ile kim gonce degil Göstere hûn dil-i dîde-i hun-bâr sana Der idim kâmetine serv veli özge imiş Harekâti vuruş ü şîve-i reftâr sana Eğilip tarf-i bena kûşke derd-i dilimi Yâ’utağın diye yâ turra-i turrâr sana Tâ giriftarınım âzâd olabilmem gamdan Hiç kim ol olmasın ey şoh girftâr sana Lâ’l-i nâbın hevesi bağrımı kan eylediğin Âh kim kanlı yaşım kıldı izhâr sana Ey Fuzûlî feleğin var seninle nazarı Kim gam ü mihneti verdi ve ne kim var sana Fuzuli