Ne Mevcud Olmasa Esbabı Dünyadan

Ne mevcûd olmasa esbâb-ı dünyâdan değil müşkil Bu müşkildir ki mevcûd olmaya bir hâkim-i âdil Ne derd-i dil ki yüz gösterse devrândan değil mihnet Budur mihnet ki şerhin kılmağa olmaya ehl-i dil Marizin olsa bin derdi bu derd anlardan efzûndur Ki teşhîsine olmaya tabîb-i hâzik ü kâmil Belâdır kim dil-i âşık kimi virân ola kişver Ola ol hâlden hâkim olan mahbûb-veş gâfil Hevâ-yi nefse tâbi’ ola ehl-i mülkden fâriğ Kılıp uşşâkının terkin rakîbine ola ma’il Binâ-yi hâne-i râhat mürûr ile ola virân Tılısm-i nazm-i cem’iyyet ola terdîc ile bâtıl Ne hoşdur ehl-i âlem rağbetiyçin ola hâkimde Ruh-i Rahşan leb-i handan dil-i dânâ kef-i bâzil Müdâvâ-yi kulûb-i münkabiz bir derdtir mühlik Mükâfât-i mülûk-i tünd-hû bir zehrdir kâtil Ne ümmid ile sûret bağlasın izhâr-i şerh-i gam Cevâb-i telhden yeğrek bilir hırmânını sâ’il Nişân-i hüsn-i tâli’ bu yeter Bağdâd’a kim hergîz Ana râhat mülâkâtında yok bir mâni’ ü hâ’il Bi-hamdi’llâh salâh-i devlet için mesned-i rif’at Bu gün bir kutb-i sâhib-‘adl ü sâ’ib-re’yedir menzil Sipihr-i devlet ü ikbâl-i mülk-ârây Ca’fer Beg Ki yek-sândır anun adline hükm-i âli vü sâfil Zihî âdil ki devrânında dihkan tîre toprağa Bıraksa dâne-i cev hûşe-i pervin kılar hâsıl Felek te’sir-i ikbâlinden almış kuvvet-i tâli’ Kim olmuş bahr mahsüline kân edvarına âmil Umuûr-i hayr ü ihsan buldu eyyâmında bin revnak Adâlet multezemdir ol umûra merhâmet kâfil Hisâb-i mücmel-i evsâfıdır bir pâk defter kim Cihânın hayr-i mahsulû anun cem’inedir dâhil Zamânında zımân ehline hergiz çekmemiş kâtib Hisâb oldukda gayr-i izz ü rif’at bâki ve fâzıl Ser-efrâz-i nevâl-i ni’met ü idrâr-i ihsanın Cem’-i mülkedir câri cem’-i halkadır
şâmil Teveccüh kıl melâlet çekme ikrâh etme kim Hak’dan Bir âyettir nizâm-i mülk ü millet şânına nâzil Eger hükm etse hüsn-i tâli’in bârân olur lü’lü’ Sana minnetsiz eyler ebr ü deryâ hâsıl u vâsıl Sana nisbet bu rütbe rütbe-i mezmûmdur ammâ Ne çâre zînet-i eyyâma sensin cevher-i kâbil Adâlet sende konmuşdur sana muhtâcdır kişver Güher ümîdi birle dâmen-i deryâ tutar sâhil Şehâ ger olmasaydı lûtf ü idrâkın tekâzâsı Fuzûli’nin kalırdı kâr-gâh-i san’ati bâtıl Senâ’yi izz ü ikbâlin diler elbette bir mâdih Zuhûr-i lûtf-i ihsanın diler elbette bir sâ’il Ümîdini var kim tâ nûr ü zulmet ola âlemde Cihândan sâye-i câh ü celalin olmaya zâ’il Fuzuli