Meger kılar rakam-i vasf-i hatt-i yâr kalem Ki hatt-i yâr kimi oldu müşg-bâr kalem Meger diler sıfat-i lâ’l-i yâr ede tahrîr Ki lâl-i yâr kimidir güher-nisâr kalem Eger cefâ çeke sûret nigârdan yüz yıl Demen çeke sıfat-i sûret-i nigâr kalem Yazanda mim ü elif ol kad ü dehâna şebih Kemâl ü sihrine çok kıldı iftihâr kalem Velî hırâm ü tekellüm verir de âciz olup Hatına çekti hat ü oldu şerm-sâr kalem Me yerde kim yügürür nâfe nâfe müşg döker Tutup durur revîş-i âhu-yi Tatâr kalem Huceste Hızr’dır Âb-i Hayât içmek için Zaman zaman zulemâta kılar güzâr kalem Ne içti mihberede bilmezem ki vâlih olup Özüne eyledi ser-geştelik şi’âr kalem Kara başın götürüp dâ’im ilden ile gezer Tutarlar ise dahi eylemez karâr kalem Bir öz başına ög almış karârı yok delidir
Çıkınca tutmasalar alemi yakar kalem Siyâh-bahtlığı yazmış alnına takdîr N’ola geçirse kara günde rüzgâr kalem Diliyle öz başına muttasıl belâ getirir Ki halka gizli sözü eyler âşkâr kalem Ticâret ehline benzer müsâferet yoluna Hutût satrlarından
çeker katâr kalem Kara durur yüzü ol vechden kim eyler fâş Özüyle yâri arasında her ne var kalem Şikeste nâmeleri ya’ni ehl-i hüsne satar Metâ’-i memleket-i Hind ü Zengibâr kalem Öper sahife yüzün veh görün bu tâli’i kim Bulur visâl-i niğâr-i semen-‘izâr kalem Midâd-i turrasına yüz sürer zihî devlet Tutar hemişe ser-i zülf-i tâb-dâr kalem Anunçün elden ele gezdirir ekâbir kim Tapıptır Âsâf-ı devrândan i’tibâr kalem Gül-i hadîka-i ikbâl Mustafâ Çelebi Kim oldu devlet-i kurbiyle kâm-kâr kalem Semiyy-i Ahmed-i Mürsel ki kıldı ana tufeyl Demî ki levh ile yarattı Kirdiğâr kalem Nesîm-i hulkunun evsâfın etmeğe tahrîr Çemen eline verir sebzeden bahâr kalem Eyâ bülend-cenâbi ki midhatinde olur Hemîşe mu’terif-i acz ü inkisâr kalem Riyâz-i kadrde fazlın nihâl-i re’fettir Nihâl-i fazlına bir turfa şâh-sâr kalem Nihâl-i devlete kadrin riyâz-i hikmettir Riyâz-i kadrine bir turfa cûy-bâr kalem Eline almaz imiş Mustafâ kalem derler
Bu zillet ile besî olmuş idi hâr kalem Sana yetirdi özün nisbet ile tapmak için Zamânede senin adınla i’tibâr kalem Kelîm-i Tûr-i vefâsın ki ehl-i hayr ü şere Elinde gâh asâ oldu gâh mâr kalem Bıraktı cânını dârü’ş-şifâ-yi der-gehine Hücûm-i hâdiseden hastevü nizâr kalem Elinden içtiği şehd-i şifâ-yi hikmetten Mizâc-i nâziğine oldu sâz-kâr kalem Besî âzizlerin hidmetine bağladı bel Kamunu terk ü seni kıldı ihtiyâr kalem Sebât-i ahdini eyyâmdan kılıp ma’lûm Seninle eyledi ahdini üstüvâr kalem Arayıp ehl-i hüner varını yetince sana Cihân içinde besî çekti intizâr kalem Verip nizâm-i cihan Âsâ ü Nizâmü’l-mülk Gidip cihanda sana kaldı yâd-gâr kalem Senin muti’in eger olmasaydı olmazdı Sevâd-i a’zâm-i hatt içre şehr-yâr kalem Alınmış akçe ile bir kulun durur makbûl Başın eger keseler eylemez firâr kalem Sözün yürütmeğe başdan ayağ edip yügürür Kemâl-i şefkatinedir
ümîd-vâr kalem Sipihr-menziletâ ol fuzûlî-i zârım Ki hâl-i zârımı yazınca oldu zâr kalem Senâ-yi zâtına çoktur sözüm velî ne diyem Ki süstlük kıluban verdi ihtisâr kalem Dedi sakın sözü çok etme sakla şart-i edeb Ki çok sözünden oluptur siyâh-kâr kalem Ümîd var ki nizâm-i âlem için Felekde tâ ola levh ile pây-dâr kalem Sen olasın kaleme i’tibâr için hâmi Sana hükûmet için ola dest-yâr kalem Fuzuli
Bu eser Meger Kılar Rakam ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
