Bağ Levhini Hazan

Bâğ levhini hazan bergi zer-efşân eyler Âb ol levhde meşk-i hat-i reyhân eyler Ey gönül geldi bahâr eyle çemen seyrânı Gör ki hâlâ ne amel âmil-i devrân eyler Yine pîr-i felek etfâl-i reyâhini yığıp Feyz-i ta’lim ile bu-sitânı deb-istân eyler Gonceyi metn-i metâli’de edip ukde-güşây Lâleyi şerh-i tavâli’de sabak-hân eyler Sünbülü ilm-i İlâhi’de kılıp mûy-şikâf Sûseni bahş-i riyâzide suhan-dân eyler Ders-i mantık okur iken dil ilen murg-i seher Tutulup okuduğu gülleri handân eyler Bülbülü her nice kim hâfız-i hoş-lehce-i âb Öğretip hüsn-i edâ kâr-i Kur’ân eyler Gör nezâket ki gelip subh sahaf-hânı ana Ayb-i takrîr kılıp ta’ne-i elhân eyler Fasl-i keyfiyet-i kânûn-i tıb etmiş hâsıl Bahş-i teşhîs-i maraz da’vî-i dermân eyler Şerbet-i bâde ile çok sınadım hastelere Eyler anı ki ne Bukrât ü ne lokmân eyler Bilmezem sihr mi mu’ciz mi nesîmin işi kim Harekâtı hırad-i hîreyi hayrân eyler Her mizâca ki diller
öyle kılar medhâl kim Anı idrâk ne ervâh ne ebdan eyler Goncenin görse açar rişte-i tab’ında girih Bülbülün bilse işin müşkilin âsân eyler İntizâr ile taşı lâ’l kılıp reng verir Rûzgâr ile suyu lü’lü’-i galtân eyler Katreyi müddet ilen muttasılı bahr kılar
Zerreyi vâsıl-i hur-şîd-i dırahşan eyler Lik gâyette ta’accüb kılarım kim ne için Men-i mahrûmu hemîn haste-i hırmân eyler Gayra ihsaânı çok ü lûtfu öküş lîk banâ Sitemi vâfir ü bi-dâdı firâvân eyler Kâş bağrımı kazâ su ede göz yaşı için Çeşme tek durmayuban çün beni giryân eyler Kâş cismimi felek taş ede bi-dâde dözem Ma’den-i lâ’l kimi çün ciğerim kan eyler Yer yüzünden götürülmekde gümânım dahi yok Böyle kim ten çürüyüp göz yaşı tuğyân eyler Bî-haberler bilemez eşk-i revânım ne için Gerçi tenbîhine dil nâle vü efgân eyler Gerçi her dem oları vâkıf-i tûfân eyler Ey felek bu ne revâdır ki sipâh-i sitemin Dil-i ma’mûrumu yağma ile vîrân eyler Bir demezsin mi ki nâ-geh siteminden bu fakir Kâdi-i Asker’e şerh-i gam-i pinhân eyler Ol kazâ-hükm ki çerh etse hilâf-i reh-i şer’ Kıldığından ana zecr ile peşîmân eyler Ol kader-nâme ki mûr-i hatının mazmûnu Neye kim zâhir olur hükm-i Süleymân eyler Arş-temkîn felek-mertebe Kâdir Çelebi Ki felek tâbi’idir her neye fermân eyler Çerh bir tîğ çekiptir yeni aydan ki müdâm Kimi gördüyse muhâlif ana kurbân eyler Bin yılın Berhemen’in mev’ize-i ma’rifeti Kâbil-i din kılar mâ’il-i îmân eyler Arz-i îman büte ger kılsa dem-i can-bahşı Can verip mu’ciz ilen anı müselmân eyler Lâfz-i can-perver ilen reşha-i kilk-i hünerin Ne dem-i Îsî vü ne Çeşme-i Hayvân eyler Ey vera’-pişe ki dâ’im kadem-i sâbitini Resm-i İslâm’a kazâ kâ’im-i erkân eyler Râyiz-i tünd-rev-i tab’-i lâtîfin dün ü gün Tevsen-i Fikret ilen çerhde cevlan eyler Meyl eder hidmetine devlet-i tevfîk tapıp Kim ki Hak’tan taleb-i rütbe-i irfân eyler Sen makâm etmediğin ma’bede abidelerden Kim ki me’va-yi melâik dese bühtân eyler Salmasa sübha özün dâ’ire-i meclisine Rişte-i akdin üzüp çerh perişân eyler Sana ger durmasa bir lâhza mukâbil mihrâb Taşlara başın urup çâk-i giribân eyler Senden ayrılsa musallayı ayaklara salıp Za’f-i tâli’ kara toprak ile yek-sân eyler Her siyeh-dil ki komaz baş hatına hâme-sıfat Kara câhildir eger da’vî-i irfân eyler Gerçi sultânadır İslâm kıyâmı mensûb Sana mensûbdur ol sa’y ki sultân eyler Ser-verâ bende Fuzûlî’ni kemân-i gerdûn Muttasıl derd ü belâ okuna kalkan eyler İşitip ta’ne-i dem-serdleri her dem kim Şem’ tek şerh-i gam-i külbe-i ahzân eyler Öyle kim cân ü dilin fehm kılan sensin
ü bes Sen eger kılmaz isen kim ana ihsân eyler Fuzuli