Cihan Eyledi Feyzi Bahar

Cihân eyledi feyz-i bahar reşk-i cinân Bıraktı feyz-i letâfet zemine lûtf-i zamân Hevâ sunûf-i reyâhine verdi zîb-i zuhûr Tırâz-i hulle-i hâk oldu hilye-i elvan Dikip şikûfe vü gonca çemende çetr ü otağ Makâm-i bezm-i sürûr oldu arsa-i bû-sitân Değil alâmet-i fasl-i rebi’ ü kavs-i kuzeh Edâ-yi hidmet için bağladı sipihr miyân Mükemmel olmağa esbâb-i ayş bî-tenkîz Müyesser olamğa âlât-i bezm bî-noksân Sehâb ü seyl ile irsâl olundu gül-zâre Kamu zahire-i bahr ü kamu define-i kân Tamâmî-i berekâtın zemin kılıp mebzûl Cemi-i lûtf-i nihânın zamâne kıldı ayân Bisât-i sebzeye gül-bün yeşil serîr dikip Yakıp çerâğların her taraf gül-i handân Tığıldı nesteren ü sûsen ü gül ü lâle Dizildi nerkîs ü nesrîn ü sünbül ü reyhân Nefiresiyle hem-âvâzdır nekâre-i ra’d Kılar nisâr-i mükerrer cevâhirin bâran Çemende eylediler tıfl-i gonceyi mahtûn Saçıldı gül-şene gül gül cerâhatinden kan Yetirdi öyle safâ devr-i rûzgâra bu sûr Ki sûr-i hıtne-i nakd-i yegâne-i devrân Gül-i bahâr-i emâret Cenâb-i Ca’fer Beg Ki tav’-i re’yinedir
çerh bende-i fermân Nizâm-i saltanat ü mülke eşref-i esbâb Binâ-yi millet-i İslâm’a a’zam-i arkân Bahâr-i rif’at ü ikbâle eltaf-i ezhâr Nihâl-i şevket ü iclâle a’del-i agsân Sipihr-menziletâ sensin ol mekân-i hayâ Ki yok sıfâtına hadd-i i hâta-i imkân Mübârek ola bu sûr ü sürûr-i bezm-i huzûr Kim oldu cümle-i halk-i cihâna feyz-resân Neşât-i ayşının evsâfı tuttu âfâkı Safâ vü zevkinin âvâzesiyle doldu cihân Sipihr kıldı bu bezm-i neşâta bezl-i safâ Melâ’ik oldu bu sûr ü sürûra fâtiha-hân Ki asl-i ka’ide-i hıfz-i şer’dir bu amel Budur mukaddem-i esnâf-i tâ’at-i Rahmân Şehâ fuzûlî-i zârım ki devr-i adlinde Bukâ’-i emn ü emândır bana makâm ü mekân Nisâr-i bezmin için ger bulursa hüsn-i kabûl Getirmişim güher-i i’tikâd ü cevher-i cân Ümîd varki oldukça rûzgâra vücûd Müyesser ola sana irtifâ’-i şevket ü şân Fuzuli