Bi-hamdi’illâh ve’l-minne ki tevfikât-i rabbâni Yeterdi menzil-i maksûda İbrahim Sultân’ı Tarîk-i Kerbelâ râh-i Necef bir reh-ber isterdi Bu yolda gördü Hak Hızır olmağa Sultân-ı erzâni Velâyet dürlerinin ma’denidir
Evliyâ Burcu Emin-i Hak görüp Sultân’a tapşırdı felek anı Eyâ Sultân-i âli-himmet ü ser-dâr-i âdil-dil Ki sensin gevher-i insâf ü dürr-i ma’delet kânı Müşerref eyledi zât-ı şerifin mülk-i Bağdad’ı İmâret kıldı re’y-i genc-bahşın hâk-i virânı Safâ taptı vüsûl-i makdeminden yenle can bağı Esâs aldı binâ-yi himmedinden adl eyvâhı Kadem bastın diyâr-i eşref-i Bağdâd’a sen yer yer Mazârat ü buka’ü’l-hayr senden oldu nûrâni Ziyâretler ki kıldın âsitanlar kim tavâf ettin Kabûl olsun ki taptın her birinden feyz-i rûhani Makâm-i Kanber ü evlâd-i Fazl ü ba’z-i Ehl-i Beyt Tavâf ettin civan-merdane kıldın çok zer-efşâni Ziyâ-yi rif’atinden sâye buldu seyr vaktinde Gehi Behlûl-i Divâne gehi Mansûr-i Hâkâni Hemşire hasmını Şâh-i Velâyet taşa dönersin
Nice kim gördün etmiş mu’ciz ilen taş arslanı Makâm-i mıntâka tavfın kılıp oldun kemer-beste Öpüp avn ü mu’in der-gâhın ettin tâze imânı Cevâd ü Kâzım’ın Attâr-i Bağdâd olduğun bildin Yüz urdun taptın ol attârdan her derde dermânı Takiyy ü Askeriyy ü Mehdi’ye Ensâr gönderdin Ki âlâyişli kafir leşkerinden saklaya anı Fırât-i pâk tek Bâbil diyârına kadem basdın Burûc-i zühresinde oldu ol Hârût zindânı Misâl-i meşhed-i Şems ü mezâr-i Cümcüme yer yer Temâşâsiyle gördün mu’cizât-i Şâh-i Merdân’ı Ukayl ibn-i Ebi Tâlib’den istimdâd edip himmet Tarık-i Kerbelâ’ya başladın akrân ü a’yânı Çü deşt-i Kerbelâ’ya leşker-i İslam-ı cem’ettin Yakın oldu ki Şâh-i Kerbelâ’nın isrenir kanı Edâ-yi tâ’at ü arz-i niyâz ettin bi-hamdi’llâh Ki makbûl oldu Beytu’llah’a İbrâhim kutbânı Yeyirdin niyyet-i pâk ile bir bir cedd ü âbâya Selâm-i ravza-i pâkize-i Şâh-i Horâsan’ı Bu gün ser-menzil-i maksûda yettin râh-i vahdette Refık oldu sana tevfik tapdın vasl-i cânânı Ne cânan cân-i mutlak belki candan efdal ü eşref Ki der-gâhında eyler can nisâri insi vü câni Hudâ’nın innema kavlinde halk içre veli’ahdı Resûl’un lahmike lahmi ser-i hânında mihmânı Gehî muhtâca vermiş Kanber’i tuğyân edip lûtfu Gehî arslandan almış muztarip halinde Selmân’-i Gehî vermiş Resûl’e arşda arslan ile mührün Gehî arz etmiş elde hâtem-i hükm-i Süleymân’ı Tufeyl-i gevher-i zât-i şerîfi âdem ü âlem Fedâ-yi cevher-i cism-i lâtîfi bahri vü kânı Emirü’l-mü’minin Hayder Aliyy İbn-i Ebi Tâlib Ki Cibril-iEmîn’dir halveti vahdette der-bânı Nedir dünyâ vü ukbâ bî-rızâ-yi Murtazâ bi’llâh Ne ol bâki gerek sıdk ehline mutlak ne bu fâni Müdâm ol kim bu der-gâhın kamu sâdat ü huddâmın Ser-â-ser cem’-i hâtır kıldın ol cem’-i perîşânı Men-i gâfilden âgâh olki bir kem-ter senâ-hanım Gerek sen tek ser-efrâzın benim tek bir senâ hanı Fuzûlî bu harem içre şeb ü rûz ü geh ü bî-geh Du’â-yi hayr kıl Sultân’a terk et seyr-i bu-stânı İlâhi tâ binâ-yi dehr bâkîdir muhalled kıl Bu Sultân-i cevân-bahtı bu ser-dâr-i cihân-bânı Ne evrâd ü du’â kim kıldı Sultan âsitanlarda Kabûl olsun budur dil-şâd eden yüz bin müselmânı Fuzuli
Bu eser Bihamdillah Vel Minne ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
