Yine Kıldı Saba Gülzare

Yine kıldı sabâ gül-zâre da’vet bülbül-i zârı Yine kumrî makâm etti fezâ-yi sahn-i gül-zârı Yine düştü hevâdan sebze-zâre katre-i şeb-nem Yine gül-zâre saldı zıll-i rahmet ebr-i âzârı Yine dîvâne aşk eyledi dârü’ş-şifâ meyli Yine gül-zâre çıktı kûşe-i mihnet giriftârı Yerinden depreten ben mübtelâ-yı şevk-i gâlibdir
Hevâdır gezdiren yerden yere ebr-i giran-bârı Bu işret-gâhın itmâmında bir taş olmasa eksik Beni yerden yere nakleylemezdi dehr mi’mârı Kad-i ham birle tahrîkim yerimden ayn-i hikmettir Kazâ suret-geri bî-hûde gezdirmez bu pergârı Mekân tağyîri sıhhat mûcîbidir n’ola nakl etse Tabîb-i hikmet-i Hak mülkden mülke bu bîmârı Bana ben olduğum menzilde râhat meyl edip gelmez
Düşüp zahmetlere nâ-çâr ben oldum taleb-kârı Hevâ-i seyr kıldım irtifâ-’i kadr için zîrâ Yerinde her meta’ın pest olur elbette miktârı Revâc-i aşk vermek kasdına çıktım diyârımdan
Hüner zâyi’dir ol kişverde kim yoktur hırîdârı Mahabbet kılmağa izhâr-i gurbet ihtiyâr ettim Ne çâre yok bu cinsim olduğum yerlerde bâzârı Mübârektir sevâd-i dûd-i âhım kanda azm etsem Yaman olomaz sehâbın gezdiği yerlerde âsârı Mükerremdir sirişkim kanda yer tutsam bu yüzden kim Bahâr-engîz olur her kanda kim seyl-âb olur cârî Yine ey bülbül-i bî-çâre eyyâm-i bahâr oldu İrişti vakt kim baht ola ehl-i derd gam-hârı Sana olsa müyesser halvet-i vahdette gül valsı Nasib ola bana Paşa-yi gül- ruhsâr dîdârı Zihî Pâşâ-yi mülk-ârâ-yi devlet-mend ü rüşen-dil Ki makbûl-i cem-’i halktır mecmu’-i etvârı Hakikatte Hudâ’nın ekber-i âyat-i takdîri Şeri’atta Resul’ün a’zam-i a’van ü ensârı Zamânında zamâne zulmü yok insâfı var etmiş Ana mensubdur zulm ile insâfın yoğu varı Ferâgat hâb-gâhın bekleyip bîm-i havâdisten Oluptur pâs-bân-i mülk ü millet baht-i bîdârı Bahâr-i gül-şen-i devlet Ayas-i pâk-dâmen kim Vücudu her halelden pâkdir her aybdan’ ârî Zihî şem-i şeb-istân-i sehâ vü lutf kim olmuş Kamu ahbâba vü a’dâya rûşen nûru vü nârı Şehâ şefkat-şi’âra sensin ol Pâkize-sîret kim Sana hâcet değil ihsân için derd-i dil izhârı Vücud-i bî-misalin Devlet-i İslam’a nusrettir Mücerred sıyt-i rezmin eylemiş mağlûb küffârı Ferîd-i asrsın ammâ gezer her kalbde mihrin Güneş birdir velî maksûmdur her yerde envârı Felektir öyle mahkûmun ki hur-şîdi kılar hazır Eger yarı gece bezminde lâzım olsa ihzârı Revandır
öyle fermanın ki ger hur-şîde hükm etse Hilâf-i tab’esfelden olur a’lâya reftarı Eger kılsan i’ânet ver ihânet ihtiyâr etsen Kılar tebdîle kâbil lûtf u kahrın mûru vü mârı Zamânın cümle-i evkâtını subh eylemiş güyâ Çerâğ ile bulunmaz zzulm devrinin şeb-i târı Kemâl-i hüsn-i ahlâkın beyân eyler açıldıkça Semen mecmü’ası nesrin kitâbı gonce tûmârı Safâ-yi tâb’ına mümkün olurdu eylemek nisbet Bahâr ayinesinde olmasaydı sebze jengârı Tasavvur eylemek olmaz sana mânend bir kâmil Hemânâ sende hatm olmuş kemâl-i kudret-i Bârî Sabâ vasf-i ruhun kıldukda gül vasfını söylerken Tutuldu gonce nutku bülbülün hasr oldu güftârı Sebât-i adl için revnak bıraktın mülk-i Bağdad’a Bekâ-yi genc için ey Hızr yaptın köhne dîvârı Bu gün Bağdad’da bir kimse yok kim ana re’fet yok Cemî’-i merdüm-i Bağdada olmuş re’fetin sârî Tutulmuştu dilim mihnet förüp hüsn-i tekellümden Getirdi yâdıma zevk-i sıfâtın şevk-i eş’ârı Beni endîşe-i hırman tarîk-i küfre salmıştı Ümîd-i lûtf ü ihsânın belimden açtı zünnârı Memâlik-pervâra yok senden özge bir müdebbir kim Dem-â-dem matrah-i lûtf ede uşşâk-i dil- efgârı Fuzûlî bülbül-i gül-zâr-i hüsn-i iltifâtındır
Bahâr oldu yine güftâra tahrîk etti minkârı Diler tafsîl ile hâl-i dilin şerh eyleye ammâ Ne şerh etsin sana ma’lumdur mecmû’-i etvârı Kalıptır gûşe-i uzlette sormaz hiç kim hâlin Ne ola bir fakîrin hali kim olmaya bir yârı Cefâsın hiçbir dil çekmez andan gayrı ağyârın Anun çün galibâ halk eylemiştir Tanrı ağyârı Ümîdim var kim resm-i mukarrer üzre oldukça Karîn-i şâm zülfiyle arûs-i subh ruhsarı Sana mensûb ola halvet-serây-i dehr tezyîni Seninle çizgine işret-geh-i ikbâl pergârı Fuzuli