İrişti Vakt ki Gül Basa

İrişti vakt ki gül basa bû-sitana kadem Cihânı eyleye lutf-i bahâr reşk-i İrem Vere benefşe ile berg-i erguvan çemene Safâ-yi zinet-i peyvend-i âbnûs ü bekem Hevâdan eyleye eşcârı ebr gevher-bâr Sahîfe-i çemen üzre leâli-i şeb-nem Güneşten ola sipihr-i kevâkib ü seyyâr Çenâr sâyesi altında sebze-i hurrem Sahîfe-i çemen üzre tereddüd ede nesîm Mesîh cilve-gehi ola dâmen-i Meryem Ukûd-i şeb-nem ile ruz ü şeb harâret-i mihr Hutût-i sebzeyi gel mühmel ede geh mu’cem Müsâvi ola letâfette âs-mân ü zemîn Ber-â-ber ola yügürmekte eşheb ü edhem Çemende okuna hükm-i eyâlet-i nev-rûz Misâl-i hükme nisar eyleye şikûfe direm Revâc-bahş ola gül-zâre i’tidâl-i hevâ Nite ki hattı-i Bağdâd’a ser-ver’i a’zem Gül-i bahâr-i adâlet Nihâl-i gül-şen-i cûd Şikûfe-i çemen-i lutf ü serv-i bağ-i kerem Meh-i sipihr-i eyâlet Ayâs Paşâ kim Esâs-i mülktür endîşesiyle müstahkem Bülend-kadr cenâbî ki re’y-i rûşenine Değil dekâyik-i âdâb-i saltanat mübhem Müşerref eylememiş bir anun kimi kâmil Serîr-i saltanatı andan esbak u akdem Vücûd-i kâmiline yok nazîr âlemde Ne ihtiyâc ki ben söyleyem bilir âlem Eyâ bülend-nazar âf-tâb-i evc-i şeref Ki halk rızkınadır dest-i himmetin maskem Fakîr-i sofra-i in’âmın agnıyâ-yi zaman Garîk-i ni’meti ihsanın evliyâ-yi ni’am Harim-i der-gehine azm eden fakîrlere Nisâb-i ni’met ile farz olur tavâf-i Harem Takarrübün senin ol rütbe-i sa’âdettir Kim anda lâzım olur kurb-i Hak Te’âlâ hem Ümîd ile tutalı damen-i adâletini İrişmez oldu girîban-i mülke dest-i sitem Kaza yazanda senin ismine bekâ mülkün Kılar adûlarını nevg-i tîğin ile kalem Bu olmasaydı garaz safha-i vücuda kaza Senin adûların ismini eylemezdi rakem Fesâd-i ta’nesin insana eyleyen meleği Ger etmeseydi senin hüsn-i sîretin mülzem Fesâda Kâbil olup infi’alden başın Yukarı kaldırabilmezdi bir benî âdem Tahâret ü verâ’ü zühd ü takvî ile müdâm Binâ-yi hüsn-i sülûkundur ol kadar muhkem Ki bahr-i hîle-i İblîs ana ger olsa muhît Tasavvur eylemek olmaz kim ol binâ çeke nem Gelip huzuruna görseydi pâk meşrebini Çalardı haclet ile câmı tevbe taşına Cem Görüp sipahını olsaydı vâkıf-i rezmin Tefâhur etmez idi darb-i tîğ ile Rüstem Bu nev ile ki zamânında cism-i mülk müdâm Bulur hayât-i mücedded zaman zaman dem dem Vücûd hıfzını lûtfun eger edinse murâd Binâ-yi feyz ile mesdûd olurdu râh-i adem Mukarrer eyledi gerdûn ki dehr durdukça Nihâl-i kâmetini bâr-ı gamdan etmeye hem Zamâne üzre gören sâye-i adâletini Revâ mıdır ki ede sâye-i adâleti kem Şehâ Fuzûli-i zârım ki çerh-i bî hude-gerd Salıptır âyine-i tab’ıma gubâr-i elem Tenimde zahm-i hadeng-i belâ velî şadım Ki lutfun olsa bulur cümle zahmler merhem Ümîd var ki teshîr-i mülk-i âlem için Fezâ-yi çarhde çekdikçe âf-tâb alem Zaman zaman yüzüne bağlı kapılar açıla Nefes nefes olup efzûn kapında hayl ü haşem Müyesser ola ki tevfîk-i feth ile tîğin Ola Irâk-i Arab’da kelîd-i sulh-i Acem Fuzuli