Şükr Kim Çerh İstikamet

Şükr kim çerh istikâmet üzre devrân eyledi Cem’-i ehl-i devlet a’dâsın perişân eyledi Dehre halk-i Basra vü ehl-i Cezâyir fitnesi Çok zamanlar gerçi kan yutturdu pinhân eyledi Âkibet bîm-i zarardan pâd-şâh-i âlemi Bi’z-zarûre vâkıf-i âsâr-i isyân eyledi Gayret-i hükm-i hilâfet ol diyârın fethini Bir mücâhid bende-i makbûle fermân eyledi Mahzar-i rahmet Ayâs-i merhamet-endîşe kim Anı evc-i adle hak hur-şîd-i Rahşân eyledi Sâye-veş toprağa düşmen-i bed-hâhını Her yere kim râyet-i azmin hırâmân eyledi Basra teshîri Cezâyir fethi müşkil emr iken Eshel-i vech ile bu düşvârı âsân eyledi Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şâhın mülküne isbât-i istihkâmdır

Kıldı Bağdâd üzre feth için müretteb bir sipâh Kim alemden bâd tahrikiyle mesdûd oldu râh Kesret ol gâyette kim encüm dökülse çerhden Zînet için bir güher bulmazdı anda bir külâh Ger sabâ nâ-geh araya düşse mânend-i habâb Anlara iltürdi leşker izdihâmından penâh Vahş ile tayr ü melek yüz tuttu gurbet azmine Kalmayıp anlara leşkerden vatanda cây-gâh Her yana kaldırdı râyet bir emir-i nâm-dâr Her yana saf bağladı bir server-i cemşid-câh Tuttu saf saf yer yüzün leşker sütûr-i hat kimi Ol hatın mazmûnu istiklâl-i hükm-i pâd-şâh Etmek olmaz böyle leşker cem’ini tedbir ile Yâr u yâver olmasa tevfîk u te’yîd-i İlâh Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır

Mâh-i nevden Dicle’de gösterdi zevrakler misâl Kim görüptür kim ola bir âs-manda bin hilâl Her biri bir tâ’ir-i evc-i belâdır tîz-per Sayd-i murg-i ruh-ihasm eyler kılıp tahrîk-i bâl Yoksa sâ’ildir dehânında kızıl bayrak zebân Hâkim-i Takdir’den feth-i bilâd etmiş su’âl Gönlü açılmış meğer bulmuş bu reng ile cevâb Çerh-i ahdardan ki mâni’ yok teveccüh eyle al Suda zevrak mı yâhud ağzın açmış bir neheng Bayrak ol âteş ki bulmuştur deminden işti’âl Ser-ver-i sâhib-zafer zevraklere zînet verip Kıldı düşmen mülküne irsâl-i esbâb-i kıtâl Saldı gavga-yi tüfengi magz-i a’dâya gırîv Buldu vehminden mizâc-i mülk-i düşmen ihtilâ Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır

Râyetin bir cânibinden eyleyip gerdin hırâm Gerd-i leşkerden ruhun gerdûnun etti müşg-fâm Ruhsat-i azm-i gazâ Şâh-i Necef’ten isteyib Geldi der-gâhına gösterdi tarîk-i ihtirâm Buldu ol Sultân-i âdilden kemâl-i iltifât Pîr irşâdiylehoştur her amelde ihtimâm Buk’a buk’a kıldı tayy ma’mûre-i mahrûsayı Aldı feyz-i feth-i mülk için du’â-yi has u âm Yetti ol ser-hadde kim âğâz-i mülk-i hasmdır
Girdi ol meydana kim hükm anda olmuştur tamâm Geldi ol menzilde rûz-i ıyd hâk-i pâyine Fethden verdi beşâretler kim ola şâd-kâm Yeddi ahterden felek düzdü anun için bir katâr Kim çeker sahrâda esbâb-i sipâhın subh u şâm Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır

Şeyh-i Âl-i Kaş’am’ın şerriyle bir şeytân idi Memleket içre fesâdı şöhre-i devrân idi Gerçi sûrette itâ’at zâhir eylerdi veli Sûret-i akşamı hâl-i çihre-i isyân idi Muktedâsı emr ü nehyinden hevâ-yi nefs olup Şer’ hükmü vâdi-i re’yinde ser-gerdân idi Hansı hırmen-sûhte zer’ine kılsa bir nazar Bezr için her nesne kim koysaydı bir ihsân idi Baş çıkarmak istemezdi zer’ vehminden anun Gerçi fellâhin gözü yaşı ana bârân idi Her eve bir gece mihmân olsa kavminden biri Adı mihmânlık velî ma’rîde bir tâlân idi Kıldı Pâşâ-yi sa’âdet-mend ref ol fitneyi Sanmanuz kim def’tedbîri anun âsân idi Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şâhın mülküne isbât-i istihkâmdır

Ol kazâdan kişver-i a’dâya depretdi alem Düştü bir sahrâya reh kim artırır zikri elem Ana nisbet vâdi -i merdüm-nişîn mülk-i adem Nakş-i rîki hatt-i âfet nevg-i hârı tîğ-i kîn Yer mizâcında belâ muzmer hevâ tab’ında sem Fasl hem bir fasl kim serd olmağın âb ü hevâ Halktan kat’-i hayât eylerdi İsâ ursa dem Öyle mühlik şiddet-i dey kim harâret bulmağa Gördüğü yerde düşerdi odlara hur-şîd hem Öyle kâtı tîğ-i sermâ kim lâlidden çıkmağa Rûh eger emvâta avd etseydi eylerdi sitem Böyle mevsim böyle sahrâyı delil-i hayr ile Kat’ edip leşker Cezâyir mülküne bastı kadem Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şâhın mülküne isbât-i istihkâmdır

Arsa-i mülk-i Cezâyir oldu nâ-geh âşkâr Himmete arz etti gerdun bî-nihâyet sebze-zâr Kesret-i eşcârı ol gayette kim ol mülkde Bilmemiş âb ü zemîn hergîz ki bir hur-şîd var Sanasın her nahli bir jülîde-mû divânedir Kim ana zencir âb olmazsa tutmazdı karâr Arsa-i satrenç tek sahnında Şatlardı hutût Kal’aler hat kimi Şat üzre bi-hadd ü bî-şümâr Gerçi anlar maksad-ı aslî değildi leşkere Olmağın ol fırka-i nâ-pâk hâk-i reh-güzâr Eshel-i emr ile çok ser-leşkeri pâ-mâl edip Bî-nihâyet kal’a-i muhkem olundu târ-mâr Kal’aler fethin kelî-di bâb-ı nusrettir deyu Safha-i eyyâma tahrir etdi kilk-i rüzgar Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şâhın mülküne isbât-i istihkâmdır

Oldu andan sonra peydâ Basra ehlinden nişân Fitne odundan
şererler kıldı zâhir âs-mân Geldi istikbâle çok sengin-dil ü âhen-kâba Oldu âlem-sûz seng ü âhen-i âteş-feşân Her dil-âver nâdir-i mülk-i Horâsân ü Irâk Her mübâriz ser-hat-i mecmû’a-i Hindü-sitân Leşker-i İslâm ile ağaz-ı ülfet eyleyip Âşnâlık dem-be-dem efzûn olup kaynardı kan Münhezim askerden ammâ bir elemsiz hem değil Zehri ol kavmin zenebden saçılıp zenbür sân Ol fezâ-yi mihnet-efzâdan yetince Basra’ya Dehr bağ-i fitneden bir gül açardı her zamân Lîk bir fert olmadı zâyi sipâh-i Rûm’dan Sûd sevdâsında ol tüccâra düşmüştü ziyân Hîç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır

Bir seher kim tiğ-i zerrin çekti şâh-ı bâhter Basra’ya karşı sipâh-i Rûm’dan arz oldu saf Bağladı rûy-i zemin bed-hâh katline kemer Râyet-i hadra çekildi ol hisârın fethine Yoksa kal’-i kal’a-i küffara Cibrîl açtı per Nehr-i A’şar’ı ubur-i leşker için doldurup Mâr-i Dahhâk’e Ferîdûn-i zaman buldu zafer Çeşm-i hur-şîdi Sinân ü rumh-i hun-hâr etti kûr Gûş-i gerdûn sadâ-yi nây-i rûyîn etti ker Geldi düşmenden mukâbil bir sipâh-i bî-kerân Kim sevâd-i kesretin hasr edebilmezdi nazer Leşker-i İslâm’a nusret verdi lutf-i Kirdigâr Şam olunca kalmadı ol şu’lelerden bir serer Hiç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şâhın mülküne isbât-i istihkâmdır

Şâm kim ruhsâr çekti Husrev-i encüm nikâb Kıldı Şeyh-i Basra bahtı saltanat tahtında hâb Verdi akl ü re’yine dahl-i mehâbet inhirâf Saldı cism ü cânına emr-i salâbet ıztırâb Kaçtı ol dûn-i siyeh-rû devlet ü ikbâlden Öyle kim şeh-bâz vehminden firâr eyler gurâb Sayesin toprağa saldı her taraftan ol hisâr Salıcak bir cânibinden şule-i hur-şîd tâb Subh-dem Pâşâ-yi âdilden münevver oldu mülk Oldu zâ’il zulmet-i şeb saldı pertev âf-tâb Verdi mülk ü mâl ü cism ü cânına halkın eman Kıldı cennet ol yeri cennetde hod olmaz azâb Yetmedi âcizlere gavgâ-yi leşkerden zarar Bî-tekellüf hoş kerâmettir zararsız inkılâb Hîç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır

Ser-verâ bed-hâh hâk-i reh-güzâr olsun sana Kanda kim azım eylese tevfîk yâr olsun sana Olmasın başında eksik pâd-şâhın sâyesi Hırz-i devlet sâye-i Perverdigâr olsun sana Kılmasın lûtun nihan râ-yi münîrinden felek Her nihânî lütfun kim var âşkâr olsun sana Çekmesin
şem-şîrden minnet salâh-ı devletin Muslih-i ahvâl devr-i rüzgâr olsun sana Feth için her kanda kim deprense azmin râyeti Düşmen-i bed-hâh hâr ü hâk-sar olsun sana Olmasın hâmûş bağ-i medhinin bülbülleri Dâ’i-i devlet Fuzûlî tek hezâr olsun sana Evvel-i azminde feth-i mülke nusret bulduğun Mûcib-i tekmil-i izz ü i’tibar olsun sana Hîç şek yok kim bu nusret nusret-i İslâm’dır Pâd-şahın mülküne isbât-i istihkâmdır Fuzuli