Ab Levhi Üzre Çekmiş

Âb levhi üzre çekmiş mevcden misler sabâ Sebzeden naki etmeğe vasf-i hat.-i dil-ber sabâ Almak için kiymetiyle sebzeden şeb-nem dürün Yâseminden sîm dökmüş yâ semenden zer sabâ Ağzın esrârın diler fâş ede açıp gonceni Gör ne reng ile kılar izhâr-i her muzmer sabâ Encümenler seyr edip nesrin beyâzın gezdirir Hüsn-i hulkunda dürüst etmek diler mahzer sabâ İnfi’âl etmiş meğer sür’atte rahşından senin Kim gezer mahfî görünmez kimseye micher sabâ Aktarıp bulmak diler vasf-i ruhun kim muttasıl Nusha-i gül-berg evrâkın kılar ezber sabâ Âb-gun tîğınca olmaz bunca kim dâ’im verir Tîğ-i âb-i cuy-bâre mevcden cevher sabâ Ayağın toprağını yerden alır ta’zîm ile Galiba düzmek diler basına bir efser sabâ İşitiptir galiba kaddinle şem’in bahsini Her kaçan gördüyse eyler şem’e kasd-i ser sabâ Âsitanında mukîm olmağa bulsaydı kabul Hak bilir olmazdı ser-gerdân-i bahr ü ber sabâ Âs-mâne kadr ile çıksa ne hasıl çün değil Ana kabil kim ola tapında hâk-i der sabâ Ateş-i bî-dâde köymüştur oluptur dâd-hâh Gördüğü yerde saçar başına hâkister sabâ Âb-i deryâ üzre geh İlyâs veş seyrân eder Gah eyler mesken İbrâhim tek âzer sabâ Oddan âfet görmez
ü sudan zarar gûyâ kılar
Kanda olsa’iktida-yi şer’-i Peygam-ber sabâ Ahmed-i Mürsel ki ferman-ber Süleyman’dır ana Öyle kim gördü Süleyman oldu ferman-ber sabâ Ey gül-i bâğ-i rüsül bir taze gül-şendir kapın Kim dem-i Cibril’e ol gül-şende ta’n eyler sabâ İsteyip bulmaz kapın feyz almak için muttasıl Hansı gül-şen seyrine girse çıkar muzter sabâ iletir hâk-i derini zerre zerre gül-şene Kılmak için tûtiyâ-yi dîde-i ahber sabâ Âteş-i bî-dâd ile âlem yanar ger kılmasa Adlini şâyi gezip her dem yedi kişver sabâ Olduğuyçün zerre tek pinhan girer gül-şenlere Bî-sebep raht-i gül ü nesrine gâret-ger sabâ Öz günâhına şefâ’at isteyip feryâd edip Çizginir hâk-İ mezarın üzre tâ mahşer sabâ Etmezem terk-i temennâ-yi tavâfın çıksa can Hâk hem olsam gubârımı sana ilter sabâ Açmış ümmîd-i reh-i vasim dil-i pür hûnumu Öyle kim fasl-i bahar açar gül-i ahmer sabâ Ola na’tinde Fuzûlî’nin kelâmı dil-pezîr Öyle kim gülden bulur enfâs-i can-perver sabâ Öyle inceldim za’if oldum ki hâk-i kuyuna Kabilim hâşâk tek olsa bana reh-ber sabâ İltimasını bahttan oldur ki hükmün âleme Ola câri tâ çemen mülkündedir ser-ver sabâ Fuzuli