Çeker Birahmlar Yanında

Çeker bî-rahmlar yanında her sa’at zeban hançer Günahım sâbit eyler ölmeğim hâtır-nişan hançer Zülâl-i vaslına leb-teşneyim bir Türk-i bed-hûyun Kim andan katre-i âb istesem tartar revân hançer Verir pervâne öz cânın sana çün ihtiyar ile Ne hacet şu’leden ey şem’ çekmek her zamân hançer Hazer kil gezme çok pervâsız ey bûlbûl ki katlin’ cin Dikenden dâmeni allında ki İmiş gül nihan hançer Mü j en kanım döküp gamzen alır canım aceb sanma İşitir dökse kan ok âdetidir alsa can hançer Kaşınla gözlerindir her taraf yatar nizâ üzre Çekiptir birbirine iki ser-hoş Türkman hançer Hayâl-i gamzen ile beş ki râhat gitti cismimden Sanarsın pehlû-yi canımdadır her üstühan hançer İletsem hançerin şevkim kabre her bahar olgaç Olur sebze yerine hâk-i kabrimden ayan hançer Kocar zerrin kemerle belini veh bu ne tâli’dir Ki altın kuvvetiyle böyle olmuş kâm-rân hançer Hayâli gözdedir kirpiklerin depretme ey merdüm Edeb şartı değil mihmâna çekmek mîz-bân hançer Göz açıp bû-sitâna hatt-i sebzinsiz nazar kılsam Görünür gözlerime sebze-i her bû-sitan hançer Dehânın yok demişler söyle bu güftâr kandandır
Belin peydâ değildi kanda tutmuştur mekân hançer Muhal-i akldır kim ola müjgânın kimi hunî Eğer üstâd elinden su yerine içse kan hançer Ruh-i zerdim saliptir hançerin’gözgüsüne aksin Veya simin bilekte tuttuğundur zer-nişân hançer Zebân-i tîz ile ortaya girmiş muttasıl gûyâ Olam der mâdih-i Peygam-ber-i Âhir-zemân hançer Şeh-en-şâhî ki tîğ-i âb-darı zâhir oldukda Elinden saldı Husrev nîze vü Nûşirevân hançer,
Yemen’den baş çekende mehçe-i râyât-i ikbâli Bıraktı tîre toprağa şeh-i Hindû-sitân hançer Saf-ârâ-yi mesaff-i Bedr’dir izhâr-i mu’cizde Şikâf-i perniyân-i Bedr için kılmış nişan hançer Adû-yi câhının kat’-i hayâtiyçin çeker her ay Gılâf-i lâciverdîden hilâl-i âs-man hançer Seher-feyzî ki dün tek tîre kılmazdı dil-i safın Güneş tek kasdına çekseydi bin nâ-mihr-bân hançer Sâhi-tâb’i ki ruhsârı siper tek cin bırakmazdı Eğer kasdına çekseydi kamu ehl-i cihan hançer Olurdu dîde-i bed-bîne izhâr-i nübüvvette Anun gönderdiği her nâme-i mu’ciz-beyân hançer Gazâlarda du’â-yi cevşenine çâre kılmazdı Özün her nice kılsa tecrübe tîr imtihan hançer Eyâ Şâhî ki dâ’im hancer-i şer’in nizâmiyçin Çekiptir bin şeh-en-şeh tîğ ü bin sâhib-kıran hançer Eğer nâmus-i şer’in olmasaydı halka müstevlî Ne bir pür-dil çekerdi tîğ ü ne bir pehlevân hançer Nâkiz-i hükmünün kat’-i fesâdiyçin eliflerden Kelâmu’llah bî-hadd tîğ çekmiş bî-kerân hançer Münâfık edebilmez
şer’ine medhal ki çevrende Melâ’ik perr ü bâlin görse eylerdi gümân hançer Bi-hamdi’llâh ki hâlâ dîde-i bed-hâha na’tinden Fuzûli nazmının her satrıdır bir cân-sitân hançer ,
Zebân-i hâmesi isbât-i i’câzında küffâre Gehî dil-dûz nâvek gösterir geh hun-feşân hançer Şefî’ül-müznibînâ mahşer eyyâmı ki dûzahdan
Çeker her şu’le mücrim kasdına bir bî-emân hançer Budur ümmîd kim mahfûz olam hısn-ı penâhında Gılâf içre nitekim saklanır görmez ziyan hançer Fuzuli