Dara düşende Canım gel de al kurtar beni Üşüdüm ey Güneşim mintanına sar beni Ayrılık belasından usandım gayrı Sevdam Dertlerin oltasından lutfünle apar beni Uçsuz bucaksız çölün vahşetgahındayım ah! Aşkının ikliminden çağırır gülzar beni Sensizlik zemherisi dondurdu iliğimi Sensiz asude kılmaz en taze bahar beni Sana bitmez tükenmez sevdadır
şiirimiz Vuslat karaladıkça firakın yazar beni Kafiyelerim ürkek mısralarım hep mahcup Seni anarken Canım kuşatıyor ar beni Kim kaldı ki ümitsiz vuslatından ey Kerim! Kılma böyle gurbette ümitsiz naçar beni Bu derdime şifa ver gönlüme aşkını sal Sensiz geceler kâbus basıyor efkâr beni Sen öteler iklimi maveranın nefesi Gül kokun ihya eder böyle tarumar beni Şefaat kanadının altına beni de al Almazsan yakar gayrı ateş beni nâr beni Böyle garip ben kulu eşikten kovar mısın? Cürmü nisyanım için kor musun bipar beni? Ey aşk tahtının eşsiz Sultanı ey Serdarım Mahrum etme kerem kıl aşkına duçar beni Dengem sarsıldı sensiz mizanım allak bullak Aşk gönyesinden başka tutmuyor ayar beni Vuslattan gayrı Canım zinhar ki avutamaz
Ne anam babam ne de evlat iyal yâr beni Yakubundan ayrılıp kuyulara atıldım Zifiri zindanlarda Yusufum kurtar beni Hasretin bir kor gibi alev alev içimde Bengisu ırmağından sonsuzca suvar beni Daha yetmez mi Canım bu asırlık sürgünüm Umman gibi affına kıl artık mazhar beni Gözyaşlarım sel oldu feryadım arşı deldi Viran oldu can evim yıktı ah-u zar beni Kemirdi bedenimi Eyyüb’ün kurtçukları Dokundu alıkoydu zikrinden zarar beni Bağrı yanık avare kalmışım buracıkta Öksüzlük kırdı geçti yetimim havar beni Kurban olayım Canım bir kere teveccüh kıl Diriltir baştanbaşa bir kere nazar beni Şemsi yandı aşkına yandı bütün âlemler
Cennette komşu eyle Sana giriftar beni
Bu eser Yar Beni ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
