Kıyamet Destanı

Mahkeme-i kübra Rûz-ı Kıyam’da Ehya eder Allah emvat olanı Ruz-i ceza Hak’dır kalma niyamda Hâkim-i yevm-id-din kurar divanı Kurb-i Kıyametde çıkar ruzigâr Kaldırır dağları kalmaz kûhisar Görünür mağribden maşrık aşikâr Dağ taş eşcarın kalmaz nişanı Müddet hitamında İsrafil sûru Urunca kaldırır emvatı geru Ehyâ eder Allah ehl-i kuburu Mevcud olur olan türabda fani Asumandan melekleri indirir Bin bir ayak bir ayağa bindirir İslam olan çerağını yandırır Mü’minin destini tutar imânı Cibril’e emr olur ol Ahmed’imi Hürmet ile kaldır
Muhammed’imi Tâc,
hulle,
burak götür sermedi Devlet ü izzetin oldur Hakani İzz ü nazla Muhammed’i kaldırır Şan u şerafetin halka bildirir Nur-i paki mahşer yerin doldurur Gark olur envâre mahşer meydani Server-i enbiya Ahmed-i Muhtar Hizmetin Cebrail etmiş ihtiyar Ümmet olan efrad olmuş bahtiyar Muhammed’dir şefa’atin ummani Cebrail’den evvel ümmetin sorar Evlâdından evvel ümmetin arar Haber almayınca eylemez karar Göster ya Cebrail ümmetim hani Kaldırınca Kudret ehl-i kuburu Bir âzim meydandır mahşerin yeri Hayret eder ins ü cinnin her biri Derler bu şiddetin nedir imkâni Yevm-i Kıyametde ins ü cin kalkar Güneş kârib olur başları yakar Mü’min kâfir biri birine bakar İslam bulur zıll-ı arş-ı Rahmani İns ü cin kabirden kalkarlar uryan Dökerler kanlı yaş gözleri giryan Başlarında güneş ciğerler büryan Siyah vücud olur Hakk’ın düşmani Nisâ ricâl birbirini görmezler
Yanındaki kimdir anı bilmezler
Birbirinin ahvâlini sormazlar
Ol gün heybet sarar cinn ü insani Gözlerinin yaşı olur bir derya Ol deryada kopar büyük vaveyla İnsi cine katar urunca dalga Bahr-i umman olur mahşer meydani Taraf-ı Rahman’dan buyrulur ferman Enbiyâ,
evliyâ görmesin buhran Buyursunlar,
arşın altında sultan
Olsunlar,
görsünler rahm-i Rahman’i Arş altında varır saf saf dururlar
Enbiyalar
ümmetlerin görürler
Kafir İslam mahlut dalga ururlar
Gözlerler ne olur Hakk’ın fermani Hâkim-i Kıyamet Zü’l-Celal Allah Emr eder defterler verilir vallah Herkes kitabını okurlar billah Melekler yazmamış fazla noksani Cibril’i evvela ister hesaba Bir noksan ettin mi Yüz Dört Kitab’a Cebrail ol zeman gelir şitaba Enbiyalardan sor etsün beyani Enbiyayı bir bir hesaba ister Cibril’den aldığın kitabı göster Enbiya olunca sadakat-küster Emr olur getürün âlim olani Ulemayı bir bir arar tararlar
Emr-ullah’ı söyledin mi sorarlar
Cahili alime şahid tutarlar
Size dediler mi emr-i fermani Ulema enbiya ümenasıdır
Ümera kitabın hudemasıdır
Biri yek diğerin şürekasıdır
Etmeye hiçbiri Hakk’ı kitmani Emr olur amirler gelür huzura Kitab ile hükmettiz mi umura İsbatın şahidin getir huzura Şeri’ate etmedizse noksani Olmuşduz kullara dünyada amir Var idi elinde Kitab-ı Münir İmân İslam ile kalbin müstenir Kur’an ile yürüttün mü fermani Adl-i merhametle oldun mu âmil İcra-i Şeri’at sa’yinde kamil Kitab-ullah her bir umura şamil Mukteda ettin mi ilm ü irfani Ağniyayı ister Cenab-ı Allah Dedin mi dünyada El-Mülkü Lillah Emr-ullah’a eyledin mi eyvallah Zekat verdin ise buldun emani Fukaralar yüzünüze bakardı Gözlerinden kanlı yaşlar akardı Zekat ver diyemez senden korkardı Gördüler mi sende Havf-ı Rabbani Yevm-i Kıyametde Kadir u Kayyûm Hisâb görür etmez bir hakkı mektum Hakkın alır o gün zalimden mazlum Yürüdür adalet Zat-ı Sübhani Ehl-i mahşer o gün gelir hisaba İman eylediz mi yüz dört kitaba Tâlib oldunuz mu fehm-i hitaba Gösterin gönlüzde kâmil imani Savm u salat Hacc u Zekat sorarlar
Tevhîd u tasdik de sebat ararlar
Hesâb görür kılı kıldan yararlar
Mü’min ister kurtarmağa bu cani Namazın kıldın mı yüzün yerlerde Eyledin mi niyaz ya seherlerde Ettin mi ibadet bahr ü berlerde Göster gönlündeki nur-i irfani Kitabı,
Sünneti tasdik ettin mi Helâli,
haramı tefrik ettin mi Her umurun şer’a tatbik ettin mi Tuttun mu dünyada rah-i Rahmani Herkesin esrarı zahir olunca Kişi etdiğini bir bir bulunca Havf ü haşyet mahşer yeri dolunca Ararlar sorarlar
Dar-ul-emani Derler kimden olur bu derde derman Kim olur bizlere ola bir Lokman İstirham eyleye Rahim’den Rahman Feth eyleye Fettah bab-ı gufrani Giderler
Adem’e Nuh’a iltica Ederler
Musa’ya Halil’e reca Bugün derler
Muhammed’dir mülteca Enbiya-ullah’ın pir ü civanı Derler gelin Muhammed’e varalım Rahmeten-lil-alemin’i görelim Nedir derdimize derman soralım Ne emreder şefa’atin ummani Zar-ı zebun öyle giryan giderler
Eman Ya Muhammed feryad ederler
Sana kurban olsun ümm ü pederler
Seni dedik geldik Ey Kerem-kâni Habib-i Kibriya sensin
Ya Ahmed Sultan-ı enbiya Zat-ı Muhammed Bizi kabul eyle bi-hakk-ı Ehad Her ne kadar ettik ise isyani Red eyleme bizi küffara karşu Terkimizi verme ağyara karşu Biz mefrur olmuşuz Settar’e karşu Bırakmayız bugün biz bu damani Ümmetin görünce bu halde Ahmed Olur bi-ihtiyar Zat-ı Muhammed Merhamet deryası meded Ya Samed Merhamet gözlerem merhamet-kâni Yerlere yüzün kor Mahbub-i Mevla İnd-Allah’da kadri şani mu’alla Matla’-ı merkez-i nur-i tecella Ezelden ebede dağılmış şani Makam-ı Mahmud’da edince kıyam Enbiya evliya eyler istirham Rikâbında yürür rical-i kirâm Neşreder mahşere rîh-i Rahmani Sağ yanında ağlar
Sıddik-ı Ekber Ömer beraberce adalet-küster Osman-ı Zinnureyn zat-ı mu’teber Aliyy-ül-Mürteza Hakk’ın arslani Fatimet-üz-Zehra ciğer-hûn olur Hasen’le Huseyn ceddini bulur Bizleri feda kıl ya Rabbi n’olur Ümmet-i Ceddimiz bulsun emâni Emr eder varalım Arş-ı Rahman’e Sağında duralım niyaz-mendane Secdeler edelim Zat-ı Sübhane Dileyelim Hak’dan ehl-i isyani Yüz tutar dergâhe eyler niyazı Huzûr-i İzzet’de sarf eder nazı Mü’min olanların ol çare-sâzı Sarf-ı merhametin geldi zemani Ağlar Habib-ullah ciğerler yanar Cebrail başında pervane döner Gözleri yaşından cehennem söner Yâ Rabbi ver ümmetime cinâni Emreder Zü’l-Celal nedir muradın Kabul etdim şefa’atin iradın İstediğin kadar verdim efradın Sûre-i Duha’da ettim beyani Cebrail kaldırır secdeden başın Lutf u merhametle siler göz yaşın Der ki Ya Muhammed nedir talaşın Allah afv eyledi mü’min olani Emr eder Cibril’e kaldır
Liva’yı Livadarlık içün bul Mürteza’yı Haber-dar eyle gel hep enbiyayı Görünsün risalet gül-gülistani Evliya-ullah’dır üstad-ı Ümmet Dünyada etdiler
ümmete himmet Bugünde etmekdir etmek merhamet Rahim’e rahmetler merhamet-kâni Enbiyaya evliyaya hitabı Eder Habib-ullah eyler şitabı Emr eder ki bugün verin cevabı Gözler dermandeler bizden dermani Dünyada bizleri sena ettiler
Salat ü selamlar ile gettiler
Takdis ü tardiye terhim ettiler
Bugün lazım mükâfatın imkâni Evliya enbiya beraberince İltica eylerler inceden ince Dergah-ı izzete niyaz edince Doldurur iltica Arş-ı Rahmâni Ebvab-ı merhamet açılır ol an Rahmet-i Rahman’a bulurlar meydan
Şad u handan olur hep ehl-i imân Kerem eder Kerim keremdir
şâni Emr eder Liva-ül-hamd’i Zü’l-Celal Ab-ı Kevser akar zirinde zülâl Enbiya evliya eyler istikbal Ali’dir saki-i Kevser-feşani Emr olur ayrılsın kafir mü’minden Tefrik olsun bugün hain eminden Firkateyn çekilsün mahşer yerinden Herkesi gözlüyor kendi mekâni Bu emri duyunca kafirler bakar İslamlar yüzüne ciğerler yakar Münafıkın gözlerinden kan akar Görünce devlet-i ehl-i imâni Küfr ile birlikde iman olur mu İslam kâfir bir hanede kalır mı İki ezdad bir arada olur mu Herkese layıkdır kendi akrani Feryad eder küffar nare gidince Merhametden kat’-ı ümid edince Zebani1er cehenneme yedince Ahz ederler giribân-ı şeytani Niçün bizi hevalarda gezdirdin Batıl iğva ile bizi azdırdın Küffar defterine ahir yazdırdın Gözümüzden aldın nur-i irfâni Kafirlere Şeytan verir cevabı Size geldi Hakk’ın yüz dört kitabı Enbiya ulema etdi hitabı Gözler gördü günden ayan bürhâni Güneş gibi zahir idi Hakk size Göstermişdi Hakk kendini her göze Resûller gösterdi mu’cizat size Bilerek terk etdiz rah-ı Rahmâni Bu kadar enbiya kitab-ı Rahman Bâ-husus getirdi Muhammed Kur’an Hak zahir göründü etmediz iman Hiç ta’yib etmeyin mel’un şeytani Kafirleri bölük bölük bölerler
Zebaniler cehenneme sürerler
Size resül gelmedi mi sorarlar
Derler tekzib ettik resul olani Kafirler
İslam’dan tefrik olunca Küffar gidüp cehenneme dolunca Mü’min olan birbirini bulunca Gelir bulur iki cihan sultani Ümmetini görür Habib-i Rahman Mağfiret eylemiş Cenab-ı Sübhan Şad u handan olur ol zeman Sultan Cem’ eder başına ümmet olani Fakr-ı hale sabır olan ümmetler
Kerem-i Kerim’den bulur devletler
Kazaya rızaya eden himmetler
Verilir Firdevs’in bağ u bostâni Getürüp Liva-ül-hamd’i kurarlar
Ehl-i İslam etrafını sararlar
Kafirler de ağlayarak sorarlar
Bize ne emr eder merhamet-kâni Makam makam enbiyalar gelirler
Evliyalar zümre zümre olurlar
Cümlesi Liva-ül-hamd’i bulurlar
Seyr eder görürler
Sırat Mizâni Sıratın başına varınca Ahmed Ümmetini görür ağlar
Muhammed Enbiya evliya derler
Ya Samed Sen selamet eyle ehl-i imâni “Sellim sellim” dua eder Muhammed Ümmeti önünde gider Muhammed Ümmetimi sakla aman Ya Samed Kerim’sin kerem et ey kerem-kâni Muhammed ümmetin almış destine Nâr ne eder Muhammed’in dostuna Sırat sefinedir nârın üstüne Muhammed’dir sefinenin kaptani Enbiya evliya du’aya başlar
Gözlerinden akar dürdane yaşlar
Aman Allah söyler cümle yoldaşlar
Sükû-i Sıratdan diler amani Açılır sancaklar yürür enbiyâ Sıratın üstünde cümle evliya Ağlar gözle o Habib-i Kibriya Ümmetini hıfz eyleye Sübhâni Fettah-ı Kadim’den feth-i bab olur Dua-yı Muhammed müstecâb olur Enbiyâ evliya kâm-yâb olur Selamet görürler ehl-i imâni Mukaddem Liva-ül-hamd ile Hayder Ehl-i se’adete piş-rev gider Emreder Muhammed Sıddîk-i Ekber Bu ümmetin oldur bab-ı imâni Kerim ü Kadim’in lütf u rahmeti Tutarlar tarık-ı bab-ı cenneti Bir nehr-i hayatda Hakk’ın rahmeti Çimerler olurlar gayet nuranî Pîrler civan olur otuzikişer Yaşında bir baki hayata düşer Kevserler içerler ebna-yı beşer Hulleler giyerler dürr ü mercâni Liva-i Muhammed sekiz cenneti Hayrete bırakır Liva heybeti Görünce şeref ü şan u şevketi Bûs eder kademin arşın bevvâbi Görülür Livalar cennet sökülür Cennet ehli istikbale dökülür Kafirler de görür kaddi bükülür Cemal-i Muhammed nur gülistâni Ebvab-ı cennetler açılmış gözler
Muhammed’e kurban yerlerde yüzler
Enbiya evliya hep anı gözler
Muktedadır iki cihan sultâni Bezenmiş cennetler bâ-emr-i Mevla Muhammed’e ferman eder Te’ala Miftahı cennetin sendedir hala Feth eyle habibim bab-ı cinâni Melekler de saf saf selam dururlar
Ta’zım ile bir bir selam verirler
Mihr-i ma’rifeti doğmuş görürler
Rikabında yürür cennet ridvâni Livalar dayanır bab-ı cennete Erişirler kurb-i dar-ı rahmete Müyesser olurlar baki devlete Habib-ullah açar bab-ı cinâni Cennete Muhammed dahil olunca Enbiya evliya vasıl olunca Ümmet-i enbiya bir bir dolunca Safa geldin ider merhamet-kâni Huri gılman vildan hüddam-ı cennet Iyd-i ekber olur canlara minnet Doğar dilden dile mihr-i mehabbet İçerler kevser-i feyz-i Rabbâni Liva-ül-hamd ile Hayder-i Kerrar Zir-i Livasında Ahmed-i Muhtar Cennet-i Adn’de edince karar Olur taht-gâhı nur-i Rabbâni Selam verir Muhammed’e bir Allah Müşterek selam da enbiya-ullah Bu selama dahil mü’min-i billah Sen seyreyle bu kıymet-i imâni Evvel gelir Cibril eyler ziyaret Ta’zim-i azimle verir beşaret Her ne emreylersen eyle işaret Hadimin Cibril’dir buyur fermani Cenab-ı zü’l-Celal ehl-i cenneti Cennete doldurdu etdi minneti Bu merhamet Muhammed’in hurmeti Erişir mü’mine ile imâni Cennet-i Adn’de makam-ı Mahmûd Ziyarete gelür enbiya mevcûd Güneş-veş meydanda Muhammed meşhûd Neşr-i züvvar eder rih-ı Rahmâni İman islam ile müşerref olan Esrar-ı tevhidin zevkîni duyan Nûr-i basiretle bu dersi alan Bu dînin yolunda verir bu cani Îman eyleyenler bugün Kur’an’a Rabbimdir diyenler zat-ı Rahman’e İnkıyâd eylemek gerek fermane Başda gezdirmeli emr-i Kur’an’i Ma’budum var diyen ibadet eyler Hâlikım var bilen itaat eyler Allah da ol zeman hidayet eyler Bulursun tarik-ı ehl-i imani Okunsun Fatiha ehl-i imâna Hediyye olunsun ehl-i İslâm’a İkram eden elbet erer ikrama Bahîllerdir vallah Allah düşmani MUHAMMED LUTFİ’ye Rahm ede Allah Destigîri ola hem Resûl-ullah Rûhuna fatiha hasbeten lillah Hediyye eyleyen bulsun ihsani Alvarlı Efe Muhammed Lütfi Hazretleri