Gözlerim göreyim canan ilini,
Hayıf ki dağları duman bürüdi.
Koparmağa yar bağının gülüni,
Daldan gül koparan kollar
çürüdi.
Çar-taraf rakibler gözler yolumu,
Bend etmişler ayağımı elimi,
Devr-i felek bugün kesmiş dilimi,
Hayat bahş eyleyen sular kurudi.
Bir eman-gâh arar idim canıma,
Bir mihriban gözler idim yanıma,
Tiğ-ı ağyar susamışdır kanıma,
Yüreğimde olan yağlar eridi.
Sarf olsa cihana derd-i derunum,
Kafları dağıdır ah-ı fuzunum,
Yarelenmiş bu seyf ile berunum,
Gam leşkeri bölük bölük yürüdi.
Sahra-yı cünunun Mecnunlarını,
Cemal-i Leyla’lar meftunlarını,
Aşüfte üftade mahzunlarını,
Dilşâd eden LÜTFÎ pirler var idi.
Alvarlı Efe Muhammed Lütfi Hazretleri
Bu eser Gözlerim Göreyim Canan İlini ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
