Dünyayı boşadım üç talak ile Dergâh kapısına vardım Yunus’un İçimi doldurdum yalnız Hakk ile Aşkımı aşkına kardım Yûnus’un… Sevgiyi kalbime ışık eyledim Her zerremi Hakk’a âşık eyledim İdrâkimi aşka beşik eyledim Gönül bahçesinde hardım Yûnus’un… Beni benden alıp yâr’e götürdü Hicranın közüne,
nar’a götürdü Nefse savaş açtı,
dar’a götürdü Nice sırlarına erdim Yûnus’un… Azamet dağında bir kuytu beldim Medine’den esen ılık bir yeldim Kesreti aşıp da Bir’e yöneldim Saatimi aşka kurdum Yûnus’un Dünyaya sırt döndüm,
yöneldim Hakk’a Aşk terazisinde çektim bin okka Eskiler hoş demiş “men dakka dukka” Rüyasını hayra yordum Yûnus’un… Önünde durulmaz,
coşkun bir seldim Ferhat gibi nice dağları deldim Zamanı,
mekânı aştım da geldim Yerini yurdunu sordum Yûnus’un… Dövenlere elsiz oldum erenler!… Sövenlere dilsiz oldum erenler!… Kovulunca ilsiz oldum erenler
Hicran ateşinde kordum Yûnus’un
Bu eser Yunus'un Gülleri ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.