Ey Cevadu Ferdü Vehhab

Ey Cevâd u Ferd ü Vehhâb sâ’ilem geldim safta İt habîbin hürmetine ‘ışkıîiı ihsân baña

İstemem câh-ı riyâset dâr-ı dünyâda dahi Dâr-ı ‘ukbâda kusûr u hûr ile zevk u safâ

Derd-i ‘ışkıft tatludur bâl u şekerden ‘âşıka Vir baña lutf it o derdi kim kamu derde devâ

Merhamet eyler baña halk-ı cihân pîrdür deyü Râhimînin erhamisiñ sen de rahm it ey Hudâ

Senden özge her ne gelse goñlime virir keder Sâlim it cümle kederden gel buyur gir sen aña

Eyle meşgûl zikriñe dâ’im baña hem ol habîb Kalmasun gönlimde hergiz iltifât-ı mâ-sivâ

Cümle halk mesrûr olurlar dürlü ni’metler ile Eyle Kuddûsîyi mesrûr ‘ışkın ile dâ’imâ Ahmed Kuddusi