Girüb Dil Şehrine

Komadı hîç yakub yıkdı sivâdan zerre asla

Getürdi başıma dürlü belâlar gerçi bu ‘ışk Velâkin geçmezem andan enîsimdür o zîrâ

Ne devlet oldığın bilmez bu ‘ışkın çünki vâ’iz Baña dir ‘ışkı terk it gel ki hoşdur zühd ü takva

Anın zu’mınca zühdiñ kadri bu ‘ışkdan bülenddir
Ricâlu’l-lâh katında şân-ı ‘ışk ez-cümle bâlâ

Kulağıma o tab’ı camidin girmez kelâmı Feragat eylemek ‘ışkdan baña lâyık mı hâşâ

Benim başımda tacım ‘ışk libâs-ı fâhirim ‘ışk Ta’âmım ‘ışk şarâbım ‘ışk gıdâmdur ‘ışk-ı zîbâ

Benim vird-i zebanım ‘ışk tamar içinde kanım Bedende tatlu canım ‘ışk içimde tolu hâlâ

Refikim ‘ışk şarâbım ‘ışk delîl ü mürşidim ‘ışk Sadîkım ‘ışk habîbim ‘ışk tabibim ‘ışk -ı ra’nâ

Benim seyf ü sinânım ‘ışk dahi tîr ü rimâhım Benim muhkem hisarım ‘ışk baña Hak itdi i’tâ

Benim çâr ‘unsurum ‘ışkdur mürekkeb oldum andan Atam anam benim ‘ışkdur beni toğırdı gûyâ

Bilür ‘uşşak bu ‘ışkın kıymetini gayrı bilmez
Bahâ salmak ne mümkin ehl-i dünyâ ehl-i ‘ukbâ

Bu ‘ışkın himmetiyle irdi Kuddûsî murada İder dostın cemâlini ki anınla temâşâ Ahmed Kuddusi