Ey Huda Ben Kulını Fazlınla

Ey Hudâ ben kulını fazlınla ehl eyle saña Cennetinle şâd idüben eyleme senden cüda

Var imiş bir cennet anda yok imiş hûr u kusur Ko habîbin hürmetine sen beni lutf it ana

Mâ-sivâdan her ne ki var ise gönümden çıkar Kalmasun dil kişverinde zerrece hubb-ı sivâ

Bende yok ise liyâkat hîç saña ehl olmağa Sen be-küllî şey’e kadirsin bu câhı vir baña

Âdemi hâkden yaraduben halîfe eylediñ Oldı insân nev’iniñ ceddi atası enbiyâ

Gökleri dört günde yaratdın iki günde yeri Altı günde halk olundı yedi yer yedi semâ

Niceler dünyâyı sevdi nice kullar cenneti Pes bu Kuddûsî kulum saña ehl it ey Hudâ Ahmed Kuddusi