Ki ol mekkâredir zîrâ salar başını gavgâya
Ana dil virüben cem’ eyleyen oldı cüdâ Hakdan Kulak tut nutkumı dinle gider dîn yohsa yağmaya
Resûlullah hadîsinde buyurmış cîfedir dünyâ Kilâbdır dahi tullâbı virir Hak anı a’dâya
Ve buyurmış ki dünyâ hubbıdır başı kamu zenbin Hudâ-yı Lem-Yezel virmez anı hizb-i ehibbâya
Anı dostlarına dahi virir Mevlâ dir isen bil Gönül virmezler anlar hîç ne dünyâya ne ‘ukbâya
Kişi bir dilber-i ra’nâyı sevse cân u gönülden Yanar ‘ışkı ile anın düşer mi gayrı sevdâya
Kifâf mikdârına üç nesnenin râzî vü kâni’ ol Biri mesken biri melbes dahi bir kas’a çorbaya
Buhulden ihtirâz eyle bahîlı çünki Hak sevmez
Sever cömerdi hem idhâl ider cennât-ı ‘ulyâya
Elinde var iken fursat hemân sa’y-i belîg eyle Sa’âdet bulayım dirsen işini koyma ferdâya
Kamudan nefsini alçak tutub eyle tevâzu’ sen Bu râhın ehline çünki tevâzu’ oldı sermâye
Hudânın ni’metini hem suçunı i’tirâf eyle Güvenme zerre mikdârı kemâl ü zühd ü takvâya
Günâhım çok deyü kesme ümîdi bahr-ı rahmetden Ki ‘afv olunsa heb gümrâh nakıs gelmez o deryâya
Bulub bir şeyh-i kâmil gir erenler gitdiği râha Olur kalbinde hâsıl ‘ışk ki oldur vuslata mâya
Şerî’atsız tarîkat işi bitmek mümteni’ zîrâ O bir kapu ki andan irilür maksûd-ı aksâya
Ana kim ki ider ta’zîm odur mü’min velî Hakka Dahi mülhid münâfık şol ki uymaz şer’-i zîbâya
Buyurmışdur Resûlullah kaçın siz ehl-i ilhâddan Uyuz gibi sirayet eyler ol lâ-büd esihhâya
Tefekkür eyle âyâtında hem Hallâk-ı ekvânın Dilinden zikrini kesme irersin câh-ı bâlâya
Hudâdan iste gel ‘ışk-ı hakîkî geç mecâzîden Nedâmet eyledi Mecnûn sonunda ‘ışk-ı Leylâya
Nasîhat itdi Kuddûsî sana bu on tokuz beytde Tutarsan vâsıl olursın anı bî-şübhe Mevlâya Ahmed Kuddusi
Bu eser Sakın Aldanma Kardaş ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.