Aşıka gelmez kanâ’at ‘ışkı derya olsa da Hem usanmaz mübtelâsı halka rüsvâ olsa da
İdemez idrâk anın esrârını ‘akl-ı beşer Zâhidin kalbine sığmaz zerre-âsâ olsa da
Nûr-ı şemsi kör ne bilsün ider inkâr dâ’imâ Gözi açık olana zâhir hüveydâ olsa da
Şol ki açıkdır basîret gözi ‘arşı seyr ider Her ne denlü cümle göklerden mu’allâ olsa da
Keşf-i eşyâ eyleyen kalb gözidir ‘ayne’l-yakîn Baş göziyle Hak’bilinmez bellü peyda olsa da
Açılur zikr-ile kalb gözi devam it sen ana ‘Ârif olmaz kişi nahv ü sarfda yekta olsa da
‘İlm-i zâhir ehli Allahı bilür ‘ilme’l-yakîn Bilemez ‘ayne’l-yakîn her fenne dânâ olsa da
Ma’rifetden zerre mikdârı olamaz hisse-yâb Okusa bin cild kitâb hem ehl-i takvâ olsa da
Kalbde ‘irfan hâsıl olmaz zühd ile Kuddûsîyâ Dahi ider ‘uşşâka zâhid kendi a’mâ olsa da Ahmed Kuddusi
Bu eser Aşıka Gelmez Kanaat ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
