Mevt

Zelîl ü hor ider nice ‘azîzi Nice şehbâzı eyler der-be-der mevt

Dem-â-dem devr ider eğlenmez asla Demi yetmişleri arar gezer mevt

Hemân işi-durur dirnek tağıtmak Ne evlâd kor ne ‘avrat kor ne er mevt

Ne a’lâ dir ne ednâ dir ne evsat Hatır saymaz aman bilmez sürer mevt

Kime me’mûr olursa te’hîr itmez Kimi tutar ise zinhar yıkar mevt

Ne ‘âlim dir ne câhil dir ne şeyh dir Ne sıbyân dir hemân kabre tıkar mevt

Ne ‘âdil dir ne zâlim dir ne mazlum Ne paşa dir ne beg dir ne nefer mevt

Ne sultân dir ne dervîş dir ne zengîn Cemâ’âti perakende kılar mevt

Nice erbâb-ı tedbîrin sonunda Nizâm ü hüsn-i tedbîrin bozar mevt

Nice eshâb-ı mâl ü mülk ü câhı Gelüben cism ü canına kıyar mevt

Yüce bol köşklere sığışmaz iken Karanlık tar yiri eyler makar mevt

Kopar küçük kıyamet geldiği dem Kişinin başına halkı direr mevt

Virir gam ağladır evlâd u ehli Akıdub gözlerinden yaş döker mevt

Yiyüb içüb giyüb şâdân olurken Yetîm koyub boyunların büker mevt

Firar mümkin değil asla elinden Kaçırmaz dir sana eyne’l-mefer mevt

Seni de şöyle bil Kuddûsiyâ kim İder dost iline ehl-i sefer mevt Ahmed Kuddusi