Çün vasiyyet itdi ana hırkasın fahr-ı rüsül Bu za’îf ümmetlere gör ne kerem kıldı Üveys
Hazret-i ‘Ömer ‘Alî dahi birez ashâb-ıla Hırkayı alub varınca şevk-ıla toldı Üveys
Vardı bir tenhâ yire itdi du’â Mevlâsına Bir iki sâ’at münâcât bahrine taldı Üveys
Didi ‘afv it ümmeti heb yohsa geymem hırkayı Nâz ile re’s-i şerifin secdeye saldı Üveys
Îrdi hâtifden nida üçde birin afv eyledim Üç sülüsden birisinin defterin sildi Üveys
Secdeye varub yine didi ki ‘afv it cümlesin
Yüzini toprağa sürüb saçını yoldı Üveys
Yine irdi bir nida ‘afv eyledim bir sülüsin
Üç sülüsden ikisinin çâresin buldı Üveys
Yine varmak diledi pes secdeye lâkin ‘Ömer didi kande gitdi varub göreyim noldı Üveys
Ya karındaşım ‘Ömer pes gelmese idiñ deyüb Kaldığına bir sülüs ümmet hazîn oldı Üveys
Sordı ashaba bilür misiz Resûlin hilyesin
Âh idüben şerha şerha yüreğin deldi Üveys
Ba’zısı vasf itdi cüz’î bildiği mikdârı pes Bilmemişsiz didi anı gör nice bildi Üveys
Başı göklerden yüce yirlerden ingin ayağı Böyle bilürin deyüben sararub soldı Üveys
Didi anlara sever misiz Resûlullahı siz Didiler kim biz severiz ol zemân güldi Üveys
Sevmeye var mı ‘alâmet didi itdiler sükût Ağzını açub didi dişsiz niçün kaldı Üveys
On sekiz biñ ‘âlemin fahri Muhammed hubbına Otuz iki dişini çekdi yire çaldı Üveys
Eyle Kuddûsî hediyye rûhına sen Fatiha Bizim içün gussa yiyüb bağrını deldi Üveys Ahmed Kuddusi
Bu eser Üveys ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
