Eğer Hak İse Maksudun

Eğer Hak ise maksûdun karışma sû’-yı akrana Bu vaktin ehlinin meyli hemân ağyâr-ı Yezdâna

Gürûh-ı evliyâullah bilinmez oldılar
şimdi Gezerler nâsın içinde hakîrâne fakîrâne

Zuhûr güni değil bu gün sakın şöhretden ey sâlik Tezellül it tesettür it tevâzu’ eyle ihvâna

Özini cümleden alçak bilüb da’vâyı terk eyle Tekessürden temâcüdden hazer kıl uyma şeytâna

Hudânın kubbeler altında gizlü evliyâsı çok Di her kimi görürsen bu velîdir dime bîgâne

Sıfatlanurlar imiş evliyâ nâsın sıfâtıyla Bize lâyık olan itmek mahabbet ehl-i îmâna

Onların ba’zı ef âli muhâlif görinür şer’e Anın sırrı olur ma’lûm güruh-ı ehl-i ‘irfana

Kaçub Mecnûn gibi anlar ‘avamdan vahşet iderler
Görişmezler kavuşmazlar karışmazlar her insana

Eğer anın biri itse zuhûr işbu vakitlerde Gelür halk yedi iklîmdeıı kılarlar ‘âsî Rahmâna

Kimisi tâlib-i dünyâ kimisi tâlib-i ‘ukbâ Gönüller uğrıları heb görinürler sadîkâne

Kalîldür ‘âşık-ı Mevlâ benim gibi yalancı çok Alışmış dillerimiz gıybet ü bühtân ü yalana

Nasîhat itse bir nâsıh muhibbi yâr-ı garına Îder ‘isyân olur düşman gazûbâne ‘abûsâne

Hudânın oldığı içün nişânı bilmesi âsân Ki cümle halk nişân ana bil(in)sün ‘aklı olana

Velînin yok nişânı hîç Hudânın gayrisi bilmez
Anı bildirmemiş Mevlâ ne dânâya ne nâdâna

Sorarsan hikmetin anın bizi hıfz u himâyetdür ‘Abes mi zann idersin yohsa sen bu işi dîvâne

Ki insân biri birine cefâ vü cevre mecbûldür İderler lâ-cerem cevr ü cefâ düşmâna yârâna

Bilürken evliyâyı cevr iden olur helâk ol dem Eğer bilmez ise kalur cezâsı ulu dîvâna

Anınçün gizlemiş Hak evliyâsın dâr-ı dünyâda Diyen bu sözi ehlullah-durur zann itme efsâne

Sene bin iki yüz elli dahi altıdır ey kardaş Yaşım yitmiş ikiye irdi muhtâc oldum ihsâna

Du’â matlûbum ancak sanmanız kim cîfe-i dünyâ Karışdırsun beni fazlıyla Mevlâ hizb-i merdâna

Selâmet bulayım dirsen eğer dâreynde Kuddûsî Firâr eyle kamu nâsdan devam it zikr-i Mennâna Ahmed Kuddusi