Huda Biş Dürlü Mansıb

Hudâ biş dürlü mansıb virdi fazlıyla bana zîrâ Budur evvelkisi ma’dûm iken itdi vücûd i’tâ

İkincisi hayâtdur virdi mevcûdâtın içinde Ki cân yokdur cemâdâtda virüb itdi beni ihyâ

Üçüncü bu ki hayvânât içinde eyledi insân Bu mansıb yüce anlardan ki inşân cümleden a’lâ

Dahi dördüncüsi îmân ü İslâm mansıbın virdi Bu mansıb mansıb-ı bâlâ bu devlet devlet-i ‘uzmâ

Beşinci bu ki ümmet kıldı şâh-ı enbiyâya ol Bu mansıb cümleden a’zam ki ümmet olmışam ana

Bu mansıb cümleden esnâ bu mansıb cümleden erfa’ Bana bu mansıbı lutfıyla ihsân eyledi Mevlâ

Nice hamd itmesün Yezdâna Kuddûsî gice gündüz Ki anı eyledi Hayrü’l-verâya bende-i ednâ Ahmed Kuddusi