Hamdi Bihad Şükrü Minnet

Hamd-i bî-had şükr ü minnet dâ’imâ olsun sana Çün bize îmân ü İslâm ni’metin kıldın ‘atâ

Cümle mahlûkun şümârınca salât ile selâm Rûh-ı pâkine o şâhın kim bize ol pîşvâ

Hem anın ashâbına evlâdına ezvâcına Turdığınca ‘arş u kürsî levh kalem arz u semâ

Sensin ol kevn-i mekân u kâ’inâtıfi sâni’i Vâhid ü Ferd ü Ahadsin yok şerîkifi ey Hudâ

‘Işkını rehber idüb râha sülük itdim hemân Muktedâmdır ‘ışk benim ben ana itdim iktidâ

Dost bana ‘ışkın gerek ben istemezem gayrisin
Hânmânım cism ü cânım ‘ışkına olsun fıdâ

Ben bu ‘ışkın yolına başım komışam dönmezem Neylerem hûr-i cinânı ‘ışk bana çün âşinâ

Dünyâ vü ‘ukbâyı virdim ‘ışka ben şimden girü Bildim uş kim gönlüme perde olurmış mâ-sivâ

Esrikem ‘ışkın meyinden bir nefes ayrılmazam Cür’a-i câmı yedinden nûş idelden berü tâ

Bana ‘ışkın zehri baldan tatludur billâhi çün Derdime ‘ışkın devâ hem ruhuma ‘ışkın gıdâ

Düşdü Kuddûsî gedânıfi sana gönli dâ’imâ Rûz u şeb bî-sabr u ârâm ârzular vasl-ı likâ Ahmed Kuddusi