Arzı Hal İtdim Sana

Arz-ı hâl itdim sana nazm ile çün (ben) ey Hudâ Suçlıyam hem sâ’ilem geldim niyâza kapuna

Şu cihânda çekdiğim mihnetleri keffâret it Ben güneh-kâr kulunı sen mağfiret eyle şehâ

Akuben sulb-ı pederden düşdüm ana rahmine Ben cenîn oldum ana rahminde çekdim çok cefâ

Doğdığım sâ’atde çekmişem meşakkat cüz’i ben Tıfl iken çok itmişem anam kucağında bükâ

Bilmeyüb vakt-i sabâda işledim suç bî-hisâb Urdılar te’dîb içün bana nice yumruk ‘asâ

İricek vakt-ı bülûğa doldı ışkın gönlime Başladım yanmağa ‘ışk âteşine subh u mesâ

Gezdim ol sevdâ ile Şâmı Hicâzı Rûmi heb Yaşım ol demde yigirmi idi ma’lûmdur sana

Kârbâna hem karışmak istemez vahşî idim Yalınuz yayan yürümek hoş gelür idi bana

Rûma geldim çok tezevvüc eyledim nefse uyub İtdiler meftun beni şehvet hevâ hubb-ı nisâ

Nâsa itdim pes nasîhat bana düşmân oldılar
Gördüm anlardan hisâbsız gam sitem derd ü belâ

Kocayub ‘âciz kaluben eyledim nâsdan fırâr Ehl ü evlâd kavm u kardaş bana iderler cefâ

Hem bu hâlde bulmadım şöhret belâsından halâs Eylerem halk-ı zemândan ey şehen-şâh iştikâ

İrmek isterler yüzümden mâ-sivâya ekseri İstemezler cân u dilden ‘ışk u ‘irfân-ı Hudâ

Eskidi şimdi kafes yok iktidârım ülfete Kûşe-i vahdetde buldum zikr ü fikrimde safâ

Dir bu Kuddûsî habîbin şehrini ârzûlayub Rûhumı al anda yâ Rabbe’n-nebiyyi’l-müctebâ Ahmed Kuddusi