Ey Cevadu Lem Yezel Eyle Bana

Ey Cevâd u Lem-Yezel eyle bana ‘ışkı semâh Bula sadrım ‘ışkın ile inşirâh ü infısâh

Komagıl bu zulmet içre gönlümi yâ Rab meded Âfitâb-ı ‘ışkı gönder giceler olsun sabâh

Nefs-i emmârem fesâda meyl ider turmaz hemân Nâr-ı ‘ışkınla anı yak ki ola işi salâh

Düşmenim yanımdadır pes fursatım gözler müdâm ‘Işkını virgil Hudâyâ urayım ana rimâh

Enbiyâ vü evliyâ vü sâlik ü mürşid kamu Eylediler ‘ışkını nefs-i ‘Azâzîle silâh

‘Işk-ıla itdi tekarrüb heb mukarrebler sana ‘Işk-ıla buldı firakından kamu ‘âşık felâh

‘Işk-ıla irdi yüce menzillere ehl-i visâl ‘Işk-ıla hûrî iderler cennet ehli pes nikâh

‘Işk-ıla bozdı Nebî Mûsâ ‘âdânın sihrini ‘Işk-ıla esdi Nebî Ya’kûba Yûsufdan riyâh

‘Işk-ıla sabr itdi Eyyûb derdine âh itmedi ‘Işk-ıla buldı yine derde şifâ oldı sıhah

‘Işk-ıla dostın Halîle nâr-ı Nemrûd oldı nûr ‘Işk-ıla ‘îsâ Nebî itdi semâvâta tamâh

‘Işk-ıla server Muhammed Sidreye itdi ‘urûc ‘Işk-ıla cümle nebîler içre pes oldı hicâh

‘Işk-ıla ‘âşıkların nâlân olurlar rûz u şeb ‘Işk-ıla her dem mecâzib iniler bî-irtiyâh

‘Işk-ıla sell-i süyûf eyler ‘adûya gâziyân ‘Işk-ıla tuymaz şehîdler hergiz âlâm-ı cirâh

‘Işk-ıla kat’-ı mesâfe eyler ebdâlin senin ‘Işk-ıla uçar melâ’ik anlara ‘ışkdur cenâh

Sırr-ı ‘ışkı gizlemek müşkil katî ‘âşıklara Kim ki oldıysa giriftâr oldı anın ‘aklı zâh

Her kimin gönli evine dâhil oldıysa bu ‘ışk İşleri olur dem-â-dem âh u efgân u nibâh

Şol kişi kim nâr-ı ‘ışkınla yanub kül olmadı Ol denî nâkes görür mahşerde yarın iftizâh

Dâr-ı dünyâda eğer ‘ışkınla rüsvâ olsa merd Cennet içre yapılur ana nice ‘âlî serâh

Yâ ilâhî vir bu Kuddûsî gedâna ‘ışkını Ol cemâl-i bî-misâlin göre fazlınla kefâh Ahmed Kuddusi