Ey Hudayı Lem Yezel

Ey Hudâ-yı Lem-Yezel vir ‘ışk u ‘irfânı bana Bileyin ‘ayne’l-yakîn hem olayın ‘âşık sana

‘Ömrimi uyub hevâ-yi nefse itlâf eyledim Gönlime perde oluben itdi iğfâl mâ-sivâ

Sâlik oldum gerçi evvel hoş erenler yolına Geldi pes ‘ışk-ı mecâzî vanmı kıldı hebâ

Hubb-ı nisvân oldı müstevli bu gönlüm şehrine Kıldılar meftûn beni emvâl ü evlâd u nisâ

Hırs ile şehvet zelîl iderler imiş mü’mini Yok benim gibi olan hîç zillete bir mübtelâ

Pîr-i ‘âciz oldum ammâ geçmedi gönlüm henüz ‘Işk-ı hûbân-ı mecâzîlerden ey güzel Hudâ

Dir bu Kuddûsî dem-â-dem yâ ilâhe’l-‘âlemîn ‘Işkını vir yolumu aç gideyin senden yana Ahmed Kuddusi