Kapanur İse Bir Kapu

Kapanur ise bir kapu Ne kapular açar Mevlâ Tevekkül it yime kaygu İşini hoş yapar Mevlâ

Tabibindir senin inan İder her derdine dermân Olur müşkillerin âsân Kılar zahme tîmâr Mevlâ

Günâh dermânı istiğfâr Dimiş Peygamber-i Muhtâr Hemân sen ağlayub yalvar Kulunu yarlıgar Mevlâ

Sığın hem ana şeytândan Dahi dost gibi düşmândan Niyâz eyle dil ü cândan ‘Adû mekrin bozar Mevlâ

Gurûr itme öğerlerse Hazîn olma söğerlerse Tahammül it döğerlerse Olur nâçâra çâr Mevlâ

Su’âl it ‘âfiyet her dem Şikâyet itme gelse gam Hemîn ol sâbir ü ebsem Kışı eyler bahâr Mevlâ

Güneş-veş ‘âmiyye nef it Hızır-veş çağırana yit Tarîk-ı muhsinâta git Ki bire on yazar Mevlâ

Telattuf eyle yârâna Teleyyün eyle düşmâna Otur kalk gez hakîrâne İder a’dâyı yâr Mevlâ

Sakın bühtân u gıybetden Dahi buğz u ‘adâvetden Edîblerden edeb öğren Ki bî-‘ân yakar Mevlâ

Zinâdan çün eşed gıybet Düşürür meclise zulmet Virir câlislere kasvet İder hem ihtimâr Mevlâ

Sevinme mâl-ı dünyâya Kıvanma zühd ü takvâya Tekebbür itme ednâya Saha hürmet kılar
Mevlâ

Hakîr zann itme dervîşi Odur Hak sevdiği kişi Anı bil şöyle ey şaşı Ki itmiş bahtiyâr Mevlâ

İdüb yağma kamu varın Kabûl itmiş hemân yârin Zelîl bu gün ‘azîz yarın Kılısar şehr-yâr Mevlâ

Dakîkdir kalbi miskinin Yıkarsan yıkılır dînin Yaşını bil ki şâhînin İdübdür ihtisâr Mevlâ

Hazer kıl ehl-i ilhâddan Urur yolunı ol râh-zen Tutar isen sözimi sen Elini bil tutar Mevlâ

Erenler-veş giyer bir tâc Henüz bilmez nedür minhâc İşi gücüdür istidrâc Hemîn dir kâr-güzâr Mevlâ

Be-sûret ehl-i Haklar var Ki dünyâ ehlidür anlar ‘Azâbı anlara ey yâr İdiser bî-şümâr Mevlâ

Kanı bir sâlik-i sâdık Kanı bu yola bir lâyık Kanı zikr ile mest ‘âşık Ki dir leyl ü nehâr Mevlâ

Sebebler halk idüb Rezzâk Virir mahlûkına erzâk Teşebbüs itmeyen fakfâk Ma’âşında sıkar Mevlâ

Katî çok sûret uğrusı Bilinmez
özi toğrısı Zamânın balsız arusı Yaratmış sad-hezâr Mevlâ

Çalış sen zikr-i tevhîde Dem-â-dem dîni tecdîde Gönülden mâ-sivâ gide Ana ol dem sığar Mevlâ

Lisânın ile zikr eyle Dahi kalbinle fıkr eyle Ganî Vehhâba şükr eyle Sever ol Kird-gâr Mevlâ

Dilinde virdi olmayan İçinde derdi olmayan Ki ‘ışk odına yanmayan Han nâra yakar Mevlâ

Şu kez zikr eyle dün ü gün Diyeler tâ sana Mecnûn Sakın olmayasın mahzûn Seni kılmaz nâ-çâr Mevlâ

Tevekkül eyle her işde Koma gönlüni teşvîşde Koyubdur kalb-i dervîşde Bu ‘ışkı yâdigâr Mevlâ

Bu nazmı sanma yâbânî Çün ol ilhâm-ı Rabbânî Okuyub pendi tutanı Erenlere katar Mevlâ

İdersen zikr-i Kuddûsî Siler kalbindeki pâsı Komaz hîç dilde vesvâsı Hem eyler pây-dâr Mevlâ Ahmed Kuddusi