Tutarsan Hak sözü Hakk’ı göresin Uyarsan nefse hergiz görmeyesin
Anın sevdasına düş gayrı terk et Nice bihude sevdalar kovasın
Gönül kim hassa Dost’un halvetidir Niçün sen an düşmanlar koyasın
Gider hubbini mahlûkun gönülden Gönülden Halik’a ta yol bulasın
Cenabettir gönüle gayrı koymak Taharet oldur kim Hakk’ı sevesin
Gel anın derdine düş gayrı hep ko Gülmansız ayn ile gayrı yuyasın
Kuşangıl kendine himmet kuşağın Binip cidd atına menzil alasın
Sana senden eğer olmazsa himmet Kaçan maksuduna vasıl olasın
Sen ey can varlığın nurun söğündür Ki bu ism ü resimden kurtulasın
Gidersen sen vücudun zulmetini Bulup ab-ı hayat içip kanasın
Senim gönlün o şahın gözgüsüdür Dürüş cehd eyle gözgüyü silesin
Göresin anda aks urmuş cemali Şoluk dem kim sen anı sen sanasın
Eğer kalırsan işbu sanuda sen Bu menzilde henüz bir binevasın
Gerek varlığın anda mahv edesin Anın ile anı görüp bilesin
Bu dediğim cemali pertevinden Dahi bir noktadır ki anlayasın
Acep remz eyler Eşrefoğlu rumi Seni kogıl ki bu remzi duyasın
Bu remzi kim bilirse oldur insan Bunu bilmeyene hayvan diyesin EÅŸrefoÄŸlu Rumi
