Kanaat Gencine Elin Meğer

Anınçün nefsin ucundan bıraktın mihnete canın

Gel öüzün mihnete salma bu fani zevke aldanma Serabı su sanup kalma sözün işitme şeytanın

Yemek içmek ve ni’metler dün ü gün dünya komaklar
Bu zevkler bu buzmaklar kati mihnettir canın

Bu dünya damına düşme varıp şeytana baş koşma Bahil nakes yolundan
çık yürüsün hayr u ihsanın

Bu mal ü mülk hanüman senin nendir eya miskin Gör ne kıyıldı malına vü mülküne Süleyman’ın

Senin oldur kim elinle anı sen miskine verdin Senin değil senin değil senin ardında kalanın

Sen anı varise korsun döker saçar vü yer içer Senin hasret ü derd ile karılır toprağa tenin

Elinde fırsatın varken malına malik ol zinhar Hiç assı kalmayıserdir sana sonraki pişmanın

Tama’ hırs u hased iti elin gönlün dilin bağlar
Cidal ü kibr ü buhl ü mekr bulardır alan imanın

Sana çün verdi Hak varlık dedi Ku’ran ile “enfık” Sakın sen etme bahillik cehennem etme cinanın

Var ol nefsin itin kör et kanaat ile elbir et Yerin cennet eşin hur et gel uy hükmüne Ku’ran’ın

Ayır nefsini şeytandan ki sırlar duyasın candan
A’talar ere Sultan’dan yakine ere gümanın

Eğer hep varlığın versen bu varlıktan seni yursan Ana yokluk ile varsan didarın göresin anın

Zira didar yolu yokluk varır cennete cömertlik Gider tamuya nakeslik bulardır yolu insanın

Veli yokluk yolun tutsan ne hoştur ol Şah’a yetsen
Fena bahrinde mahvetsen dükali ayin erkânın

Kalaydın Dost ile baki olaydın âleme saki Felek atlasın
üstünde kuraydın cisr-i sayvanın

Bu Eşrefoğlu Rumi’nin tutarsan pendin ey derviş Olasın âlem içinde muradı cümle eşyanın Eşrefoğlu Rumi