Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda
Temamet gönül cihanın o nurun şu’lesi tutdu Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra
Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden Kamusunu gördüm ol Dost ma’şuk oldu her ca
Nereye kim bakar isem gözüm anı görür ancak Görünen oldur hem gören kanı gelsün imdi bina
Ne vücud var,
ne âdem,
ne zaman var,
ne mekân Ne piş ü pes,
ne fevk u taht,
ne yesar hod yümma
Kamu vahdet oldu kesret,
götürüldü nur u zulmet Dolu arş u ferş tamamet oldu anı görmez ama
Meğer Eşrefoğlu Rumi gene kendüden varuptur Halka bir edna kalıptır pes anındur işbu gavga Eşrefoğlu Rumi
Bu eser Bu Gönül Deriçesinde ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
