Tevbe Eyleyip Hakka Yanan Aşıklara

Tevbe eyleyip Hakk’a yanan âşıklara Cennet içinde dört pınarda şerbeti var.
Tevbe kılmayıp Hakk’a yanmayan gâfillere Dar kabirde sert azab hasreti var.
Cennet mülkünü uman kullar tevbe eylesin
Tevbe eyleyip Hazret’ine yakın olsun; Hûri kusûr,
gılman,
vildan hizmetçi olsun Rengarenk giyer şeref kaftanı var.
Tevbe eyleyen âşıklara nuru erer Gece gündüz oruçlu olsa,
gönlü ışır Ne zaman ölüp kabre girse,
kabri genişler; Kadir Rabb’im,
Rahim,
Rahman rahmeti var.
Tevbesizler bu dünyadan geçmez sanır Ölüp gitse,
kabir azabını görmez sanır Kıyamete gün Arasat’ın tanı atmaz sanır Heyhat-heyhat,
feryad-figan günleri var.
Namaz,
oruç,
tevbe üzere varanlara,
Hakk yoluna girip adım atanlara Bu tevbe,
ile oraya varanlara,
Bağışlanmış kullar ile sohbeti var.
Namaz ile oruçları ateşini alır Alem halkı sevinip onu Hakk’dan diler Kıyamet günü görüp onu onlar dinler
Ne kul imiş bu saadet,
nusreti var.
O pınarlar kimedir,
bil onu Tevbe kılan âşıklara içirir onu; Tevbesizler o pınardan içmez suyu; Ona içirir zehir-zakkum şerbeti var.
Kıyametin bir günü elli bin yıl kadar olur Bu dünyanın sayısı ile bil nice olur Kıyamet günü yetmişbin yıl ateşte kalır Tevbe eyleyen kullar yanmaz mühleti var Her kim Hakk’ın kulu olsa,
Hakk’a yansın
Hakk’a yanmaz kendisi diyen ötye gitsin
Kul Hoca Ahmed nasıl burada makam bulsun; Gece gündüz korka durur,
korkusu var.
Hoca Ahmet Yesevi