Halvetle kıl içini sâf nûr-i ziyâ halvettedir.
Nefsini sana bildirir ölmezden evvel öldürür,
Yokluk yolunu duygurur fakr-u fenâ halvettedir.
Deryâ olup durmaz coşar talazlanup baştan aşar,
Kendisini bilmez
şaşar aşk-ü hevâ halvettedir.
Encüm ile şems-ü kamer âteşlere düşmüş yanar,
Yer oturup gökler döner arz-u semâ halvettedir.
Aç gözünü ibretle bak birdir kamu yakın ırak,
Deprenmez olur dil dudak vasl-ı likâ halvettedir.
Firkâtte vuslat isteyen mihnette rahat isteyen,
Vuslatta işret isteyen ayş-ü bekâ halvettedir.
Terket Niyâzî sen seni bir eyle gel cân-u teni,
Duya diyen Hak sırrını sırr-ı Hüdâ halvettedir.
Bu eser Bu Halvete Bakma ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
