Ey Bu Gönül Şehrini Bin Kahr İle Viran Eden

Ey bu gönlüm şehrini bin kahr ile vîrân eden,
Bî-dühân ödler yakup bu sînemi külhân eden.
Ehl-i âlem derdinin mislin görür rahat bulur,
Cins-ü misli olmayan derde beni dükkân eden.
Bir bahirdir sâhili yok mevci olmaz münkesir,
Leylinin fecrin getürmez gökteki devrân eden.
Akl-ı fikrim zevrâkı yollarda kaldı ser-nigün,
Belki cümle akl-u fikri bende sergerdân eden.
Kimine meydân eden bu âlemin her köşesin,
Mısrî’ye uçtan uca her köşeyi zındân eden