Yine Dil Naatını Söyler Muhammed

Yine dil na’atını söyler
Muhammed,
Dil-ü can mülkünü toylar
Muhammed.
Ne kâdirim seni meth etmeye ben,
Kemâhi methi Hak söyler
Muhammed Sen ol sultân-ı kevneynsin ki mahlûk Senin medhinde âcizler
Muhammed.
“Ne kâdirim seni meth etmeğe ben” “Kemâhî medhi Hak söyler
Muhammed”.
Boyuna hil’at-ı levlâkı giyip Düşüptür sâye serviler
Muhammed,
Alır şems-ü kamer nûru yüzünden,
Saçın velleyl-i yeldalar
Muhammed.
Kaşındır
Kâb-e kavseyn-i ev-ednâ,
Dürründen açılır güller
Muhammed.
Boyu eğmiş dürür çeşmine hayrân,
Çemen sahnında sünbüller
Muhammed.
Lebin la’l-ü dehânın ma’denidir,
Lisânın vahyi Hak söyler
Muhammed.
Şu vaktin kim çıkıp gezdin semâyı,
Bulup Hazrette rif’atler Muhammed.
Kamû ervâh-ı Peygamber hem melâk,
Seni iclâle geldiler
Muhammed.
Seni Şâhı âlem kılıp ol anda,
Kamûsu ümmet oldular
Muhammed.
Niçün olmayalar
ümmet ki Hak-kın,
Rızâsın sende buldular
Muhammed.
Ne noksan ire câhına kılursan,
Niyâzî’ye şefâatler Muhammed.