Kesret Vahdet

Oldum çü mahv-ı mahz-ı zat,
buldum vücudumdan necat Ben içmişim ab-ı hayat,
ermez bana herkiz memat Ben dost yolunda varımı terk eyledim önden sonra Küfrile iymandan geçüp a’yanda bulmuşam sebat Her kande baksam görünür gözlerime sırr-ı ezel Her şey ulaşıp aslına çıktı aradan kainat Dost ile ben dost olalı,
zevkiyle işret bulalı Zayf-ı mükerremdir bu can hep yediğim kand ü nebat Halvet’den ettim rıhleti,
kesretde buldum vahdet’i Bazar’da düzdüm halveti,
ruz u şeb’im iyd ü berat Gördüm bu alemler kamu benim vücudumla dolu Bir olmuş “Uçmağ” u “Tamu”,
cümle bana olmuş sıfat Her ne yana kim eğilem,
ol yana her şey eğilir Olmuş Niyazi hep senin sayelerin sitti cihat