İnsana,
insan denmez kendini bulmayınca,
Gönül bir virânedir sevgiyle dolmayınca.
Öze dön bırak teni,
sever isen kendini,
Yolda kalırsın inan Allah’la olmayınca.
Nefsine uymuşsan tam,
işin câm üstüne câm,
Bir yere varamazsın
Hakk’a bağlanmayınca.
Allah mâşûk,
Allah yâr,
gayrısı sînede bâr.
Eremezsin huzûra aşkıyla yanmayınca.
Bu eser Ufuk ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
