Aşk ile yanan insan,
sînesi kebap olan,
Duymuşsa O’nu candan duyar mı başkasını! Aşktır gönül üstâdı; çerağı onun ruhtur,
Aşka âşık olanlar sorar mı başkasını! Gönül tahtların tahtı,
Süleyman’ı muhabbet,
Hakk’ı gönlünde bulan,
duyar mı başkasını! Her şe’ni ayrı safâ bir mâşûk u pür-vefâ,
O’nunla vuslat olan banar mı başkasını! Kullar O’na kul oldu,
kulluğu cihan değer,
Kullukta fahir bulan tutar mı başkasını! Bulan o bulunmazı,
duymuştur duyulmazı Onu duyan gönüller,
arar mı başkasını!
Bu eser Başkasını ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
