Tarih gibi çok eski,
kendin gibi de sanlı,
Bir ulu kavgadan muzaffer çıktın ki şanlı; Birkaç düzine canlı,
üç beş bahtlı imanlı; Gelip konmuştular bağrına mahzun,
hicranlı… Sendin dağlar arasında o biricik namlı,
Lutf u gazabı birleştiren yüce unvanlı! Şimdi bin bir ızdırapla sessiz ve de gamlı; Az ötedeki bir hercümerçten ki çok kanlı..
Tûfanla yok olan milletten daha buhranlı; Kaldıkça başucundakiler hep hafakanlı; O aşılmaz zirven kalacak dâim dumanlı..!
Bu eser Mahzun Dağ ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
