Dalmıştım rengârenk hülyâlara bir dönemde,
Tın tındı rûhumda o sonsuzluk mûsıkîsi; Coşmuş ve haykırmıştım çelikten sadâ ile..
Bir sürü düşünce tüllenirken benliğimde; Ama bilmem ki kaçının duyulmuştu sesi,
Hâlâ bir sır yumağı sanki o günkü çile.
Görmüştü bu günleri hakkı idrak edenler,
Hayâlin kollarında şimdiyi kucaklarken; Doğrusu o gün bir rüyâ sanıyordu bunu,
Gaflet içinde her biri bir yana gidenler.
Henüz herkes uykudayken; hatta daha erken,
Göremezdik onlar ve ben bu rengârenk sonu.
Kutlu horoz ötüyordu bir ezan sesiyle Ve çarpıyordu sadâsı mezar taşlarına; Bir karanlıklar yumağı içindeydi eşyâ,
Hayat üflüyordu ilham kokan nefesiyle; Işık ordusundan nûrlu arkadaşlarına.
Artık diriliş solukluyordu bütün dünyâ…
Bu eser Gençliğim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
